Latin · ~7 min
Lines 1.1160-1.1180
Justinian, Liber XVI 1.1160-1180
Not analysed yet
Dig. 16. 3. 12pr.
Pomponius 22 ad sab.
Si in asia depositum fuerit, ut romae reddatur, videtur id actum, ut non impensa eius id fiat apud quem depositum sit, sed eius qui deposuit.
Dig. 16. 3. 12. 1
Pomponius 22 ad sab.
Depositum eo loco restitui debet, in quo sine dolo malo eius est, apud quem depositum est: ubi vero depositum est, nihil interest. eadem dicenda sunt communiter et in omnibus bonae fidei iudiciis. sed dicendum est, si velit actor suis impensis suoque periculo perferri rem romam, ut audiendus sit, quoniam et in ad exhibendum actione id servatur.
Dig. 16. 3. 12. 2
Pomponius 22 ad sab.
Cum sequestre recte agetur depositi sequestraria actione, quam et in heredem eius reddi oportet.
Dig. 16. 3. 12. 3
Pomponius 22 ad sab.
Quemadmodum quod ex stipulatu vel ex testamento dari oporteat, post iudicium acceptum cum detrimento rei periret, sic depositum quoque eo die, quo depositi actum sit, periculo eius apud quem depositum fuerit est, si iudicii accipiendi tempore potuit id reddere reus nec reddidit.
Dig. 16. 3. 13pr.
Paulus 31 ad ed.
Si quis infitiatus sit non adversus dominum, sed quod eum qui rem depositam petebat verum procuratorem non putaret aut eius qui deposuisset heredem, nihil dolo malo fecit: postea autem si cognoverit, cum eo agi poterit, quoniam nunc incipit dolo malo facere, si reddere eam non vult.
Dig. 16. 3. 13. 1
Paulus 31 ad ed.
Competit etiam condictio depositae rei nomine, sed non antequam id dolo admissum sit: non enim quemquam hoc ipso, quod depositum accipiat, condictione obligari, verum quod dolum malum admiserit.
Dig. 16. 3. 14pr.
Gaius 9 ad ed. provinc.
Si plures heredes exstiterint ei qui deposuerit, dicitur, si maior pars adierit, restituendam rem praesentibus: maiorem autem partem non ex numero utique personarum, sed ex magnitudine portionum hereditariarum intellegendam: cautela idonea reddenda.