Latin · ~7 min
Lines 1.533-1.556
Justinian, Liber XX 1.533-556
Not analysed yet
Dig. 20. 6. 5. 3
Marcianus l. S. ad form. hypoth.
Satisfactum esse creditori intellegitur et si iusiurandum delatum datum est hypothecae non esse rem obligatam.
Dig. 20. 6. 6pr.
Ulpianus 73 ad ed.
Item liberatur pignus, sive solutum est debitum sive eo nomine satisfactum est. sed et si tempore finitum pignus est, idem dicere debemus, vel si qua ratione obligatio eius finita est.
Dig. 20. 6. 6. 1
Ulpianus 73 ad ed.
Qui paratus est solvere, merito pignus videtur liberasse: qui vero non solvere, sed satisfacere paratus est, in diversa causa est. ergo satisfecisse prodest, quia sibi imputare debet creditor, qui satisfactionem admisit vice solutionis: at qui non admittit satisfactionem, sed solutionem desiderat, culpandus non est.
Dig. 20. 6. 6. 2
Ulpianus 73 ad ed.
In satisdatione autem non utimur atilicini sententia, qui putabat, si satisdetur alicui certae pecuniae, recedere eum a pignoribus debere.
Dig. 20. 6. 7pr.
Gaius l. S. ad form. hypoth.
Si consensit venditioni creditor, liberatur hypotheca: sed in his pupilli consensus non debet aliter ratus haberi, quam si praesente tutore auctore consenserit aut etiam ipse tutor, scilicet si commodum aliquid vel satis ei fieri ex eo iudex aestimaverit.
Dig. 20. 6. 7. 1
Gaius l. S. ad form. hypoth.
Videbimus, si procurator omnium bonorum consensit vel servus actor, cui et solvi potest et in id praepositus est, an teneat consensus eorum. et dicendum est non posse, nisi specialiter hoc eis mandatum est.
Dig. 20. 6. 7. 2
Gaius l. S. ad form. hypoth.
Sed si cum debitoris procuratore convenit, ne sit res obligata, dicendum est id debitori per doli exceptionem prodesse: cum autem cum servo eius convenerit, per ipsam pacti exceptionem conventi debet.
Dig. 20. 6. 7. 3
Gaius l. S. ad form. hypoth.
Si convenit de parte pro indiviso alienanda, si certa res est quae venit, potest dici de reliqua parte ab initio agi oportere nec obstat exceptio.