Latin · Dactylic hexameter
Book 2, lines 2.6.373a-2.6.418
Juvenal, Saturae 2.6.373a-418
Not analysed yet
mangonum pueros vera ac miserabilis urit
debilitas, follisque pudet cicerisque relicti.
conspicuus longe cunctisque notabilis intrat
balnea nec dubie custodem vitis et horti
provocat a domina factus spado, dormiat ille
cum domina, sed tu iam durum, Postume, iamque
tondendum eunucho Bromium committere noli.
Si gaudet cantu, nullius fibula durat
vocem vendentis praetoribus, organa semper
in manibus, densi radiant testudine tota
sardonyches; crispo numerantur pectine chordae,
quo tener Hedymeles operas dedit: hunc tenet, hoc se
solatur, gratoque indulget basia plectro.
quaedam de numero Lamiarum ac nominis Appi
et farre et vino Ianum Vestamque rogabat,
an Capitolinam deberet Pollio quercum
sperare et fidibus promittere, quid faceret plus
aegrotante viro, medicis quid tristibus erga
filiolum? stetit ante aram nec turpe putavit
pro cithara velare caput dictataque verba
pertulit, ut mos est, et aperta palluit agna.
dic mihi nunc quaeso, die, antiquissime divom,
respondes his, Iane pater? magna otia caeli;
non est, quod video, non est quod agatur aput vos.
haec de comoedis te consulit, illa tragoedum
commendare volet, varicosus fiet haruspex.
Sed cantet potius quam totam pervolet urbem
audax et coetus possit quae ferre virorum
cumque paludatis ducibus praesente marito
ipsa loqui recta facie siccisque mamillis.
haec eadem novit quid toto fiat in orbe, quid Seres,
quid Thraces agant, secreta novercae
et pueri, quis amet, quis diripiatur adulter;
dicet quis viduam praegnatem fecerit et quo
mense, quibus verbis concumbat quaeque, modis quot.
instantem regi Armenio Partimque cometen
prima videt, famam rumoresque illa recentis
excipit ad portas, quosdam facit; isse Niphaten
in populos magnoque illic cuncta arva teneri
diluvio, nutare urbes, subsidere terras
quocumque in trivio cuicumque est obvia, narrat.
Nec tamen id vitium magis intolerabile quam quae
vicinos humiles rapere et concidere loris
exorata solet, nam si latratibus alti
rumpuntur somni, fustes huc ocius, inquit,
adferte atque illis dominum iubet ante feriri,
deinde canem, gravis occursu, taeterrima vultu.