Latin · ~3 min
Poem dum
Landor, Poems of 1795 dum
Not analysed yet
XIX
Dum per Biltonios errabam devius agros,
Atque inconsulto dulce patebat iter:
Tunc, vel avem sequerer, quae nollem linquere nidum
Nolit, et impavide pipilat ante pedes:
Aut, humili volitante alâ per florida prata,
Ducerer in vetitas papilione moras:
Forte, iisdem studiis versata ignobilis otî,
Venit eundem ipsum nescia nympha locum.
Ver tenerum spirabat; erat tenera ipsa puella.
At nec Amoris inops, at nec inepta iugo.
Purpureis velut uva tumet succosa racemis,
Aut pueri digitis inviolata rosa;
Pectora sic illi suffusa rubore tumebant,
Ora pudicitiae tale tulere decus.
Ilicet obstupeo; vox languida faucibus haeret,
Corda micant erebro, genua soluta labant.
Hac ego luce puer, memori bene mente recordor,
Certior incepi scire quid esset amor.