Latin
Poem roscida
Landor, Poems of 1795 roscida
Not analysed yet
XIV
Roscida incumbens properabat ala
Vesper, et tingens radiis Olympum
Sol recedebat: Labor ante postes
Fixerat arma.
Terra subridet. Pueri, ecce! nymphas
Elicent claris fidibus; Colono
De manu vomer cadit, et lavantur
Brachia rivo.
Currit ad campum citus. O Puella
Fausta! cui sese, mediâ sodales
Fronte robustos supereminenti,
Conferet heros.
Tela deponit violenta miles,
En! et hirsutam galeam corollis
Ornat immistis, sociique visu
Nympha superbit.
Fluctuant flatu Zephyri corollae
Et viri et nymphae simul; alma Cypri
Marsque sic unâ roseis in hortis
Ora gerebant.
XV
Heu! meis tandem Cytheraea curis
Parce! lenimen precibus negabis
Cum tuum numen toties adorem
Carmine Sapphus?
Illa sublimi volucres in aurâ
Passeres vidit quoties ad aras
Supplicaretur tibi, et annuebas
Blandula votis:
Dulce subridens Dea! Iam Phaontis
Candidae subpurpurei lacerti
Ambiunt collum, ac tepidâ Cupido
Ventilat alâ
Iam nec umbrosum Zephyrus recessum
Abnuit molli recreare flatu;
Ille campestris, volitans, videtur
Frater Amoris
Ille dormitos, Dea dura! flores
Suadet amplexum tenerum subire:
Illo et absenti rosa pulchra marcet,
Lilia languent.
Nonne marcesunt, age dic puellae?
Nonne languescunt? iubar his Iuventae
Cur micat, verno nisi lusum eatur
Tempore vitae.