Latin · ~4 min
Poem vale
Landor, Simonidea, 1806 vale
Not analysed yet
Vale o magister, o Jamesi, ave et vale.
Tu dum vocabas saepe plorabam putus,
Versans, minatum ubi maxime est periculum,
Inefficaces, algidus metu, manus:
Nunc, dum voco ipse, nec refers contra, fleo.
At hostis olim tu mihi atque ego tibi!
Qui meque teque iam videntes crederent?
Heu, cur reductis abnuebas naribus,
Cui primum amicus ingenuusque omnis puer.
Et cui secundum ipse aemulus dabat locum?
Sed hanc habebis, hanc habebo, gratiam,
Cum carmine istorum excidas, vives meo.
Nam nec severus semper aut supercili
Tristis, nec inficetus aut expers salis,
Sed comis, indulgensque vel nostro ioco
Eras, solutis iam scholar compagibus.
Te nec vetustas arbores securibus
Ferire turpis ardor impulit lueri
Ut triobolarium istumat aufer in crucem.
Ulmos amatas videos, quarum murmure
Obrepsit olim dulcis ignavo quies;
Video revulsa brachia, nudum verticem!
Nec novit aut curavit iste furcifer
Sub iisdem ut olim iacuit, heu flendum diu
Palmaque vinciendum, Abercrombis caput.
Nunc segregate ab infimo mortalium,
Solute curis et solute coniuge,
Felicitatis atque gloriae satur,
Vale, Jamesi! tuque, Rugbiensium
Fortis priorum contubernalis, vale.