Latin · ~9 min
Book 9, lines 9.1.822-9.1.875
Lucan, DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA 9.1.822-875
Not analysed yet
ecce, procul saeuos sterili se robore trunci
torsit et inmisit (iaculum uocat Africa) serpens
perque caput Pauli transactaque tempora fugit.
nil ibi uirus agit: rapuit cum uolnere fatum.
deprensum est, quae funda rotat quam lenta uolarent,
quam segnis Scythicae strideret harundinis aer.
quid prodest miseri basiliscus cuspide Murri
transactus? uelox currit per tela uenenum
inuaditque manum; quam protinus ille retecto
ense ferit totoque semel demittit ab armo,
exemplarque sui spectans miserabile leti
stat tutus pereunte manu. quis fata putarit
scorpion aut uires maturae mortis habere?
ille minax nodis et recto uerbere saeuos
teste tulit caelo uicti decus Orionis.
quis calcare tuas metuat, salpuga, latebras?
et tibi dant Stygiae ius in sua fila sorores.
sic nec clara dies nec nox dabat atra quietem
suspecta miseris in qua tellure iacebant.
nam neque congestae struxere cubilia frondes
nec culmis creuere tori, sed corpora fatis
expositi uoluuntur humo, calidoque uapore
adliciunt gelidas nocturno frigore pestes,
innocuosque diu rictus torpente ueneno
inter membra fouent. nec, quae mensura uiarum
quisue modus, norunt caelo duce: saepe querentes
'reddite, di,' clamant 'miseris quae fugimus arma,
reddite Thessaliam. patimur cur segnia fata
in gladios iurata manus? pro Caesare pugnant
dipsades et peragunt ciuilia bella cerastae.
ire libet qua zona rubens atque axis inustus
solis equis; iuuat aetheriis ascribere causis
quod peream, caeloque mori. nil, Africa, de te
nec de te, natura, queror: tot monstra ferentem
gentibus ablatum dederas serpentibus orbem,
inpatiensque solum Cereris cultore negato
damnasti atque homines uoluisti desse uenenis.
in loca serpentum nos uenimus: accipe poenas
tu, quisquis superum commercia nostra perosus
hinc torrente plaga, dubiis hinc Syrtibus orbem
abrumpens medio posuisti limite mortes.
per secreta tui bellum ciuile recessus
uadit, et arcani miles tibi conscius orbis
claustra ferit mundi. forsan maiora supersunt
ingressis: coeunt ignes stridentibus undis
et premitur natura poli; set longius istac
nulla iacet tellus, quam fama cognita nobis
tristia regna Iubae. quaeremus forsitan istas
serpentum terras: habet hoc solacia caelum:
uiuit adhuc aliquid. patriae non arua requiro
Europamque alios soles Asiamque uidentem:
qua te parte poli, qua te tellure reliqui,
Africa? Cyrenis etiamnunc bruma rigebat:
exiguane uia legem conuertimus anni?