Latin
1.178 to 1.182
Marcellinus Comes, Chronicon 1.178-182
Not analysed yet
(A. C. 552.) Ind. XV, post consulatum Basilii XI. Hoc tempore Justinianus Augustus Narsem eunuchum chartularium et cubicularium suum principem militiae fecit, et in Italiam misit. Qui commissa pugna Dei gratia victor Totilam occidit, et gentem Gothorum, auxiliantibus etiam Longobardis, in Italia exterminavit. Per haec tempora, cum Buccelinus comes cum sociis a Theodeberto rege Francorum dudum missus, per annos aliquot Italiam Siciliamque infestaret, et Romanum saepe exercitum superaret, tandem exercitus ejus profluvio ventris attritus, a Narse pugna victus et profligatus, ipse dux occisus est. Nec multo post socius ejus Omnirugus dux cum reliquis Gothorum quibus se junxit, peremptus est. (A. C. 553.) Ind. I, post consulatum Basilii v. c. XII. Theodebaldus Francorum rex moritur, et regnum ejus uxoremque Vanderadam Hlotarius rex, patris ejus Theodeberti patruus, accepit, qui jam XLIV annis regnabat. Quo ipso anno Illotarius ipse Saxones rebellantes juxta Wiseram fluvium magna caede domuit, et Thuringiam pervasam devastavit. (A. C. 554.) Ind. II, post consulatum Basilii v. c. XIII. Vigilius papa, tandem ab imperatoribus Romanis et a Narse de exsilio relaxatus, cum Romam redire coepisset, in Sicilia morbo calculi tactus decessit: moxque Romam perlatus, apud S. Marcellum in via Salaria sepultus est. Pro quo ordinatus Pelagius papa LXII [Forte LXI] sedit annis XI, mensibus X. Qui a populo Romano factionis contra Vigilium incusatus, celebratis una cum Narse litaniis, apud S. Petrum ambone ascenso, evangelioque super caput suum posito, juramento se crimine purgavit. (A. C. 556.) Ind. IV, post consulatum Basilii v. c. XV. His diebus Hramnus patri suo Hlotario, annuente patruo Hildeberto rebellans, regnum Francorum seditione perturbat. Saxones factione Hildeberti in Francia praedas egerunt. Hildebertus Remensem Campaniam populatur. (A. C. 557.) Ind. V, post consulatum Basilii v. c. XVI. In Britannia Bridus rex Pictorum efficitur. Hildebertus rex Francorum circa haec tempora moritur, et Parisius in Basilica S. Vincentii a se constructa sepelitur, regnumque ejus frater Hlotarius assumens, totam paterni regni monarchiam obtinuit.