Latin · ~7 min
Lines 1.337-1.379
Navagero, Andrea Navagero (1483-1529) 1.337-379
Not analysed yet
Imperio sedes haec erit apta meo.'
XXII
Ad Noctem
Nox bona, quae tacitis terras amplexa tenebris
Dulcia iucundae furta tegis Veneris,
Dum propero in carae amplexus et mollia Hyellae
Oscula, tu nostrae sis comes una viae.
Neve aliquis nostros possit deprendere amores,
Aera coge atras densius in nebulas.
Gaudia qui credit cuiquam sua, dignus ut unquam
Dicier illius nulla puella velit.
Non sola occultanda cavis sunt orgia cistis,
Solave Eleusinae sacra silenda deae.
Ipse etiam sua celari vult furta Cupido,
Saepius et poenas garrula lingua dedit.
Una meos, quos et miserata est, novit amores,
Officiis nutrix cognita fida suis:
Haec quae me foribus vigilans expectat in ipsis,
Inque sinum dominae sedula ducit anus.
Hanc praeter, tu sancta, latent qua cuncta silentque,
Tu, dea, sis flammae conscia sola meae,
Quaeque libens adstat nostrorum testis amorum
Nobiscum tota nocte lucerna vigil.
XXIII
Laurus
Oppositae obstabant nostris prius auctibus aedes,
Nec nos caelum ulla, solve iuvabat ope:
Disiectis herus his, solemque admisit, et aura
Concessit nobis liberiore frui.
Hinc nos in tenues certatim tollimur auras,
Ornamurque novae frondis honore caput.
At tibi, cui sacris Musarum et Apollinis umbris
Extructas libuit posthabuisse domos,
Perpetuo similes nostris sint frondibus anni,
Nobiscum augescant et tibi cuncta bona.
XXIV
De Pythagorae Simulacro
Quem toties vixisse anima redeunte renatum
Mutato fama est corpore Pythagoram,
Cerne iterum ut docti caelo generatus Asylae
Vivat, ut antiquum servet in ore decus.
Dignum aliquid certe volvit: sic fronte severa est,
Sic in se magno pectore totus abit.
Posset et ille altos animi depromere sensus,
Sed veteri obstrictus religione silet.
XXV
Veris Descriptio, Ad Turrium
Iam tristi canos glacie concreta capillos
Afflatu tepidi fugit hiems Zephyri.
Iam nitidum os ver molle auras in luminis audet
Proferre, et teneros ferre per arva pedes;