Latin
Ecloga IV, lines 4.1.1-4.1.42
Nemesianus, Eclogae 4.1.1-42
Not analysed yet
LYCIDAS MOPSVS
Populea Lycidas nec non et Mopsus in umbra
pastores, calamis et versu doctus uterque
nec triviale sonans, proprios cantabat amores.
Nam Mopso Meroe, Lycidae crinitus Iollas
ignis erat, parilisque furor de dispare sexu
cogebat trepidos totis discurrere silvis.
Hos puer ac meroe multum lusere furentes,
dum modo condictas vitant in vallibus ulmos,
nunc fagos placitas fugiunt promissaque fallunt
antra nec est animus solitos ad ludere fontes.
Cum tandem fessi, quos durus adederat ignis
sic sua desertis nudarunt vulnera silvis
inque vicem dulces cantu dixere querelas:
"Immitis Meroe rapidisque fugacior euris,
cur nostros calamos, cur pastoralia vitas
carmina? Quemve fugis? Quae me tibi gloria victo?
Quid vultu mentem premis ac spem fronte serenas?
Tandem, dura, nega: possum non velle negantem.
Cantet, amat quod quisque: levant et carmine curas.
LYCIDAS
Respice me tandem, puer o crudelis Iolla.
Non hoc semper eris: perdunt et gramina flores,
perdit spina rosas, nec semper lilia candent,
nec longum tenet uva comas, nec populus umbras.
Donum forma breve est nec se quod commodet annis.
Cantet amat quod quisque: levant et carmina curas.
MOPSVS
Cerva marem sequitur, taurum formosa iuvenca
et Venerem sensere lupae, sensere leaenae
et genus aerium volucres et squamea turba
et montes silvaeque: suos habet arbor amores.
Tu tamen una fugis miserum, tu prodis amantem.
Cantet amat quod quisque: levant et carmina curas.
LYCIDAS
Omnia tempus alit, tempus rapit: usus in arto est.
Ver erat et vitulos vidi sub matribus istos
qui nunc pro nivea coiere in cornua vacca.
Et tibi iam tumidae nares et fortia colla,
iam tibi bis denis numerantur messibus anni.
Cantet amat quod quisque: levant et carmina curas.
MOPSVS
Huc, Meroe formosa, veni: vocat aestus in umbram.