Latin
PROP. II. THEOR. II
Newton, Optice 39
Unproofread scanNot analysed yet
Alio tempore, duas istas Imagines PT &MN ita Fig. 20. disposui, ut, rubeo utriusque extremo in alterius extremum caeruleum incidente, contrario colorum suorum ordine in unum ambae conjungerentur; quomodo in oblonga figura PTMN depictae sunt. Tumque eas per Prisma DH longitudini ipsarum parallelum inspiciens, observabam eas non jam amplius in unum conjunctas, ut cum nudis oculis aspicerentur, videri; sed tanquam duas inter se diversas imagines pt &mn, in formam Crucis decussatae transversas jacere. Ex quo apparet Colorem rubeum unius Imaginis &violaceum alterius, qui ad PN &MT in unum conjuncti fuerant, distractos jam majori Refractione coloris violacei ad p &m quam rubei ad n &1, differre inter se Refrangibilitate. Illuminabam etiam circulum chartaceum album, Luminibus amborum Prismatum intermixtis. Cumque is colore rubeo unius Imaginis, &violaceo alterius, ita esset illuminatus, ut ex Colorum istorum admixtione totus purpureus videretur; inspiciebam eum per tertium Prisma, primum parvo, dein majori, intervallo interjecto. Et pro eo, ut a charta longius discedebam, Imago ipsius per Prisma inspecta, inaequali duorum Colorum intermixtorum Refractione paulatim distrahebatur; tandemque in duas distinctas Imagines plane divisa est, alteram rubeam, caeruleam alteram; quarum ea, quae erat caerulea, longius, quam rubea, ab ipsa charta distabat; &consequenter majorem passa fuerat Refractionem. Cum porro Prismatum in fenestra positorum illud, quo Lumen violaceum in chartam projectum fuerat, sublatum esset; Imago violacea e conspectu se continuo subripuit: E contrario, cum alterum Prisma sublatum esset, Imago rubea evanuit.