Latin
Book 4, lines 4.1.252-4.1.276
Otto of Freising, Gesta Friderici Imperatoris 4.1.252-276
Not analysed yet
Ego Peregrinus Aquilegensis patriarcha cum meis suffraganeis interfui et consensi.
Ego Arnaldus Maguntinus archiepiscopus cum XIIII suffraganeis interfui et consensi.
Ego Artwicus Bremensis archiepiscopus cum suffraganeis meis consensi.
Ego Ellinus Treverensis archiepiscopus cum meis suffraganeis consensi.
Ego Reinaldus Coloniensis archiepiscopus cum meis suffraganeis consensi.
Ego Wichmannus Magdeburgensis archiepiscopus cum meis suffraganeis consensi.
Bizuntinus archiepiscopus per legatum et episcopum Basiliensem consensit.
Arelatensis archiepiscopus consensit.
Lugdunensis archiepiscopus cum suis suffraganeis consensit.
Viennensis archiepiscopus cum suis suffraganeis consensit.
Heinricus rex Anglorum per litteras et legatos suos consensit.
Rex Ungarorum per litteras et legatos suos consensit.
Rex Boemorum consensit.
Rex Dagnorum consensit.
Gwido electus Ravennatensis consensit.
Episcopus Firminus consensit.
Episcopus Ferentinus consensit.
Mantuanus consensit.
Pergamensis consensit.
Faventinus consensit.
Abbatum vero et archipresbiterorum multitudo innumerabilis multorum regnorum interfuit et consensit.
Longobardorum inestimabilis multitudo interfuit et consensit.
Universi principes fere Romani imperii, tam Teutonici quam Italici, tam in Urbe quam extra Urbem, interfuerunt et assensum cum ingenti desiderio prebuerunt.
Capitulum LXXXI.
Reverentissimo patri et domino Eberhardo Salzburgensis aecclesiae archiepiscopo Eberhardus Babinbergensis gratia Dei si quid est tam devotum quam debitum cum oratione servitium. Convenientibus in unum Papiae episcopis circiter L diuque ventilata questione papatus, cum dilatio primo pene omnibus complacuisset usque ad maiorem rei noticiam et aliud generalius concilium, prevaluit tandem pars domni Victoris iustificata ab altera parte multis modis: quia coniuratio contra imperium factum illud precesserat; quia domni Victoris inmantatio prior, illa posterior, quo solo Innocentius Anacleto prevaluit, cum Anacletus plures et maximae scientiae et auctoritatis haberet electores; deinde quod ad hostes imperii pars illa se transtulit, obligata Siculo, Mediolanensibus, Brixiensibus, Placentinis per sacramentum, quod sanae doctrinae adversari videtur, cum et subditos a iuramentis fidelitatis debitae absolvat et servire imperatori prohibeat quoscumque et sic discessioni viam preparet, quod pessimum est, sicut opere ipso clarescit et scriptis undique per Italiam directis tam civitatibus quam episcopis. His malis principiis finem deteriorem promittentibus, perpetuam videlicet discordiam inter regnum et sacerdotium et discessionem ab invicem, dum pars illa cum omni securitate conductus nec venire voluisset nec etiam procuratores pro se mittere ad subeundum iudicium et excipiendam sententiam: domnum Victorem recepimus spe pacis et concordiae inter regnum et sacerdotium, longo tamen examine premisso de tempore et ordine electionis suae, de his, qui eius electioni consenserunt primitus et postmodum [retro] abierunt, cardinalibus numero VIIII, testificante super his omnibus capitulo beati Petri et clero Romano scriptis et viva voce nunciorum sub iureiurando. Nuncius regis Francorum promisit pro eo neutrum se recepturum, usque dum nuncios domni imperatoris recipiat. Nuncius regis Anglorum idem velle et idem nolle promisit tam in his quam in aliis. Arelatensis, Viennensis, Lugdunensis, Bisuntinus per litteras et nuncios consenserunt. Solus Treverensis de regno nostro superest in parte illa de numero archiepiscoporum, qui non consenserit; eius tamen suffraganei omnes consenserunt. Usque ad vos solum perventum est. Angelus magni consilii dirigat vos secundum beneplacitum suum et custodiat vos in omnibus viis vestris. Preter hec prepositus multa manifestabit vobis, quae non licet ad presens homini loqui. Congaudete mihi, quia dimissionem accepi et ad propria redeo.