Latin · Elegiac couplet
Book 1, lines 1.8.1-1.8.44
Ovid, Amores 1.8.1-44
Not analysed yet
Est quaedam —quicumque volet cognoscere lenam,
Audiat! —est quaedam nomine Dipsas anus.
Ex re nomen habet —nigri non illa parentem
Memnonis in roseis sobria vidit equis.
Illa magas artes Aeaeaque carmina novit
Inque caput liquidas arte recurvat aquas;
Scit bene, quid gramen, quid torto concita rhombo
Licia, quid valeat virus amantis equae.
Cum voluit, toto glomerantur nubila caelo;
Cum voluit, puro fulget in orbe dies.
Sanguine, siqua fides, stillantia sidera vidi;
Purpureus Lunae sanguine vultus erat.
Hanc ego nocturnas versam volitare per umbras
Suspicor et pluma corpus anile tegi.
Suspicor, et fama est. oculis quoque pupula duplex
Fulminat, et gemino lumen ab orbe venit.
Evocat antiquis proavos atavosque sepulcris
Et solidam longo carmine findit humum.
Haec sibi proposuit thalamos temerare pudicos;
Nec tamen eloquio lingua nocente caret.
Fors me sermoni testem dedit; illa monebat
Talia —me duplices occuluere fores:
'Scis here te, mea lux, iuveni placuisse beato?
Haesit et in vultu constitit usque tuo.
Et cur non placeas? nulli tua forma secunda est;
Me miseram, dignus corpore cultus abest!
Tam felix esses quam formosissima, vellem —
Non ego, te facta divite, pauper ero.
Stella tibi oppositi nocuit contraria Martis.
Mars abiit; signo nunc Venus apta suo.
Prosit ut adveniens, en adspice! dives amator
Te cupiit; curae, quid tibi desit, habet.
Est etiam facies, qua se tibi conparet, illi;
Si te non emptam vellet, emendus erat.'
Erubuit. 'decet alba quidem pudor ora, sed iste,
Si simules, prodest; verus obesse solet.
Cum bene deiectis gremium spectabis ocellis,
Quantum quisque ferat, respiciendus erit.
Forsitan inmundae Tatio regnante Sabinae
Noluerint habiles pluribus esse viris;
Nunc Mars externis animos exercet in armis,
At Venus Aeneae regnat in urbe sui.
Ludunt formosae; casta est, quam nemo rogavit —
Aut, si rusticitas non vetat, ipsa rogat.