Latin · ~7 min · Elegiac couplet
Lines 9.97-9.140
Ovid, Epistulae 9.97-140
Not analysed yet
Quique inter laevumque latus laevumque lacertum
Praegrave conpressa fauce pependit onus;
Et male confisum pedibus formaque bimembri
Pulsum Thessalicis agmen equestre iugis.
Haec tu Sidonio potes insignitus amictu
Dicere? non cultu lingua retenta silet?
Se quoque nympha tuis ornavit Iardanis armis
Et tulit a capto nota tropaea viro.
I nunc, tolle animos et fortia gesta recense;
Quo tu non esses, iure vir illa fuit.
Qua tanto minor es, quanto te, maxime rerum,
Quam quos vicisti, vincere maius erat.
Illi procedit rerum mensura tuarum —
Cede bonis; heres laudis amica tuae.
O pudor! hirsuti costis exuta leonis
Aspera texerunt vellera molle latus!
Falleris et nescis —non sunt spolia illa leonis,
Sed tua, tuque feri victor es, illa tui.
Femina tela tulit Lernaeis atra venenis,
Ferre gravem lana vix satis apta colum,
Instruxitque manum clava domitrice ferarum,
Vidit et in speculo coniugis arma mei!
Haec tamen audieram; licuit non credere famae,
Et venit ad sensus mollis ab aure dolor —
Ante meos oculos adducitur advena paelex,
Nec mihi, quae patior, dissimulare licet!
Non sinis averti; mediam captiva per urbem
Invitis oculis adspicienda venit.
Nec venit incultis captarum more capillis,
Fortunam vultu fassa decente suam;
Ingreditur late lato spectabilis auro,
Qualiter in Phrygia tu quoque cultus eras.
Dat vultum populo sublimis ut Hercule victo;
Oechaliam vivo stare parente putes.
Forsitan et pulsa Aetolide Deianira
Nomine deposito paelicis uxor erit,
Eurytidosque Ioles atque Aonii Alcidae
Turpia famosus corpora iunget Hymen.
Mens fugit admonitu, frigusque perambulat artus,
Et iacet in gremio languida facta manus.
Me quoque cum multis, sed me sine crimine amasti.
Ne pigeat, pugnae bis tibi causa fui.
Cornua flens legit ripis Achelous in udis
Truncaque limosa tempora mersit aqua;