Latin · ~7 min · Elegiac couplet
Lines 5.679-5.722
Ovid, Fasti 5.679-722
Not analysed yet
spargit et ipse suos lauro rorante capillos
et peragit solita fallere voce preces:
ablue praeteriti periuria temporis, inquit
‘ablue praeteritae perfida verba die.
sive ego te feci testem falsove citavi
non audituri numina magna Iovis,
sive deum prudens alium divamve fefelli,
abstulerint celeres improba verba Noti,
et pateant veniente die periuria nobis,
nec curent superi si qua locutus ero.
da modo lucra mihi, da facto gaudia lucro,
et fac, ut emptori verba dedisse iuvet.’
talia Mercurius poscentem ridet ab alto,
se memor Ortygias surripuisse boves.
At mihi pande, precor, tanto meliora petenti,
in Geminos ex quo tempore Phoebus eat.
‘cum totidem de mense dies superesse videbis,
quot sunt Herculei facta laboris’ ait.
dic ego respondi causam mihi sideris huius.
causam facundo reddidit ore deus:
‘abstulerant raptas Phoeben Phoebesque sororem
Tyndaridae fratres, hic eques, ille pugil.
bella parant repetuntque suas et frater et Idas,
Leucippo fieri pactus uterque gener.
his amor, ut repetant, illis, ut reddere nolint,
suadet; et ex causa pugnat uterque pari.
effugere Oebalidae cursu potuere sequentes,
sed visum celeri vincere turpe fuga.
Uber ab arboribus locus est, apta area pugnae:
constiterant illic: nomen Aphidna loco.
pectora traiectus Lynceo Castor ab ense
non expectato volnere pressit humum,
ultor adest Pollux et Lyncea perforat hasta,
qua cervix humeros continuata premit,
ibat in hunc Idas vixque est Iovis igne repulsus,
tela tamen dextrae fulmine rapta negant.
iamque tibi, Pollux, caelum sublime patebat,
cum mea dixisti ‘percipe verba, pater:
quod mihi das uni caelum, partire duobus:
dimidium toto munere maius erit.’
dixit et alterna fratrem statione redemit.
utile sollicitae sidus utrumque rati.’
Ad Ianum redeat, qui quaerit, Agonia quid sint:
quae tamen in fastis hoc quoque tempus habent.