Latin · ~5 min
Lines 1.140-1.170
Ovid, IX. Deianira Herculi 1.140-170
Not analysed yet
ne pigeat, pugnae bis tibi causa fui.
cornua flens legit ripis Achelous in udis
truncaque limosa tempora mersit aqua;
semivir occubuit in letifero Eueno
Nessus et infecit sanguis equinus aquas.
sed quid ego haec refero? scribenti nuntia venit
fama virum tunicae tabe perire meae.
ei mihi! quid feci? quo me furor egit amantem?
impia quid dubitas Deianira mori?
An tuus in media coniunx lacerabitur Oeta,
tu sceleris tanti causa superstes eris?
siquid adhuc habeo facti, cur Herculis uxor
credar, coniugii mors mea pignus erit.
tu quoque cognosces in me, Meleagre, sororem!
impia quid dubitas Deianira mori?
Heu devota domus! solio sedet Agrios alto;
Oenea desertum nuda senecta premit;
exulat ignotis Tydeus germanus in oris;
alter fatali vivus in igne fuit;
exegit ferrum sua per praecordia mater.
impia quid dubitas Deianira mori?
Deprecor hoc unum per iura sacerrima lecti,
ne videar fatis insidiata tuis.
Nessus, ut est avidum percussus harundine pectus,
"hic," dixit, "vires sanguis amoris habet."
illita Nesseo misi tibi texta veneno.
impia quid dubitas Deianira mori?
Iamque vale, seniorque pater germanaque Gorge
et patria et patriae frater adempte tuae
et tu lux oculis hodierna novissima nostris
virquesed o possis! et puer Hylle, vale!