Latin · ~7 min · Dactylic hexameter
Lines 11.285-11.329
Ovid, Metamorphoses 11.285-329
Not analysed yet
Adicis huic animo momento potentia, clarum
nomen avumque Iovem. Ne tempora perde precando!
Quod petis, omne feres tuaque haec pro parte vocato,
qualiacumque vides! Utinam meliora videres!'
Et flebat: moveat tantos quae causa dolores,
Peleusque comitesque rogant. Quibus ille profatur:
“Forsitan hanc volucrem, rapto quae vivit et omnes
terret aves, semper pennas habuisse putetis:
acer erat belloque ferox ad vimque paratus,
nomine Daedalion. Illo genitore creatis,
qui vocat auroram caeloque novissimus exit,
(cura mihi pax est) pacis mihi cura tenendae
coniugiique fuit, fratri fera bella placebant:
illius virtus reges gentesque subegit,
quae nunc Thisbaeas agitat mutata columbas.
Nata erat huic Chione. Quae dotatissima forma
mille procos habuit, bis septem nubilis annis.
Forte revertentes Phoebus Maiaque creatus,
ille suis Delphis, hic vertice Cylleneo,
videre hanc pariter, pariter traxere calorem.
Spem veneris differt in tempora noctis Apollo,
non fert ille moras virgaque movente soporem
virginis os tangit: tactu iacet illa potenti
vimque dei patitur. Nox caelum sparserat astris:
Phoebus anum simulat praereptaque gaudia sumit.
Ut sua maturus complevit tempora venter,
alipedis de stirpe dei versuta propago
nascitur, Autolycus, furtum ingeniosus ad omne,
candida de nigris et de candentibus atra
qui facere adsuerat, patriae non degener artis;
nascitur e Phoebo (namque est enixa gemellos)
carmine vocali clarus citharaque Philammon.
Quid peperisse duos et dis placuisse duobus
et forti genitore et progenitore Tonanti
esse satam prodest? An obest quoque gloria? multis
Offuit, huic certe! Quae se praeferre Dianae
sustinuit faciemque deae culpavit. At illi
ira ferox mota est “factis” que “placebimus” inquit.
Nec mora, curvavit cornu nervoque sagittam
impulit et meritam traiecit harundine linguam.
Lingua tacet, nec vox temptataque verba sequuntur,
conantemque loqui cum sanguine vita reliquit.
Quo miser amplexus ego tum patriumque dolorem
corde tuli fratrique pio solacia dixi!