Latin · ~7 min · Dactylic hexameter

Lines 13.85-13.127

Ovid, Metamorphoses 13.85-127

Not analysed yet

Hunc ego sanguineae successu caedis ovantem 
eminus ingenti resupinum pondere fudi, 
hunc ego poscentem, cum quo concurreret, unus 
sustinui, sortemque meam vovistis, Achivi, 
et vestrae valuere preces! Si quaeritis huius 
fortunam pugnae, non sum superatus ab illo.
Ecce ferunt Troes ferrumque ignesque Iovemque 
in Danaas classes: ubi nunc facundus Ulixes?
Nempe ego mille meo protexi pectore puppes, 
spem vestri reditus: date pro tot navibus arma!
Quod si vera licet mihi dicere, quaeritur istis, 
quam mihi, maior honos, coniunctaque gloria nostra est, 
atque Aiax armis, non Aiaci arma petuntur.
Conferat his Ithacus Rhesum imbellemque Dolona 
Priamidenque Helenum rapta cum Pallade captum: 
luce nihil gestum est, nihil est Diomede remoto.
Si semel ista datis meritis tam vilibus arma, 
dividite, et pars sit maior Diomedis in illis!
Quo tamen haec Ithaco, qui clam, qui semper inermis 
rem gerit et furtis incautum decipit hostem?
Ipse nitor galeae claro radiantis ab auro 
insidias prodet manifestabitque latentem.
Sed neque Dulichius sub Achillis casside vertex 
pondera tanta feret, nec non onerosa gravisque 
Pelias hasta potest imbellibus esse lacertis, 
nec clipeus vasti concretus imagine mundi 
conveniet timidae nataeque ad furta sinistrae: 
debilitaturum quid te petis, Improbe, munus?
Quod tibi si populi donaverit error Achivi, 
cur spolieris, erit, non cur metuaris ab hoste, 
et fuga, qua sola cunctos, timidissime, vincis, 
tarda futura tibi est gestamina tanta trahenti.
Adde quod iste tuus, tam raro proelia passus, 
integer est clipeus: nostro, qui tela ferendo 
mille patet plagis, novus est successor habendus.
Denique (quid verbis opus est?) spectemur agendo!
Arma viri fortis medios mittantur in hostes: 
inde iubete peti et referentem ornate relatis?”
Finierat Telamone satus vulgique secutum 
ultima murmur erat, donec Laertius heros 
adstitit atque oculos paulum tellure moratos 
sustulit ad proceres exspectatoque resolvit 
ora sono; neque abest facundis gratia dictis.

Latin · ~7 min · Dactylic hexameter

Lines 13.85-13.127

Ovid, Metamorphoses 13.85-127

Not analysed yet

Hunc ego sanguineae successu caedis ovantem 
eminus ingenti resupinum pondere fudi, 
hunc ego poscentem, cum quo concurreret, unus 
sustinui, sortemque meam vovistis, Achivi, 
et vestrae valuere preces! Si quaeritis huius 
fortunam pugnae, non sum superatus ab illo.
Ecce ferunt Troes ferrumque ignesque Iovemque 
in Danaas classes: ubi nunc facundus Ulixes?
Nempe ego mille meo protexi pectore puppes, 
spem vestri reditus: date pro tot navibus arma!
Quod si vera licet mihi dicere, quaeritur istis, 
quam mihi, maior honos, coniunctaque gloria nostra est, 
atque Aiax armis, non Aiaci arma petuntur.
Conferat his Ithacus Rhesum imbellemque Dolona 
Priamidenque Helenum rapta cum Pallade captum: 
luce nihil gestum est, nihil est Diomede remoto.
Si semel ista datis meritis tam vilibus arma, 
dividite, et pars sit maior Diomedis in illis!
Quo tamen haec Ithaco, qui clam, qui semper inermis 
rem gerit et furtis incautum decipit hostem?
Ipse nitor galeae claro radiantis ab auro 
insidias prodet manifestabitque latentem.
Sed neque Dulichius sub Achillis casside vertex 
pondera tanta feret, nec non onerosa gravisque 
Pelias hasta potest imbellibus esse lacertis, 
nec clipeus vasti concretus imagine mundi 
conveniet timidae nataeque ad furta sinistrae: 
debilitaturum quid te petis, Improbe, munus?
Quod tibi si populi donaverit error Achivi, 
cur spolieris, erit, non cur metuaris ab hoste, 
et fuga, qua sola cunctos, timidissime, vincis, 
tarda futura tibi est gestamina tanta trahenti.
Adde quod iste tuus, tam raro proelia passus, 
integer est clipeus: nostro, qui tela ferendo 
mille patet plagis, novus est successor habendus.
Denique (quid verbis opus est?) spectemur agendo!
Arma viri fortis medios mittantur in hostes: 
inde iubete peti et referentem ornate relatis?”
Finierat Telamone satus vulgique secutum 
ultima murmur erat, donec Laertius heros 
adstitit atque oculos paulum tellure moratos 
sustulit ad proceres exspectatoque resolvit 
ora sono; neque abest facundis gratia dictis.