Latin · ~2 min · Dactylic hexameter
Lines 14.840-14.851
Ovid, Metamorphoses 14.840-851
Not analysed yet
Illa verecundo vix tollens lumina vultu
“o, dea, namque mihi nec, quae sis, dicere promptum est,
et liquet esse deam, duc, o duc” inquit “et offer
coniugis ora mihi, quem si modo posse videre
fata semel dederint, caelum accepisse fatebor.”
Nec mora, Romuleos cum virgine Thaumantea
ingreditur colles: ibi sidus ab aethere lapsum
decidit in terras, a cuius lumine flagrans
Hersilie crines cum sidere cessit in auras.
Hanc manibus notis Romanae conditor urbis
excipit et priscum pariter cum corpore nomen
mutat Horamque vocat, quae nunc dea iuncta Quirino est.