Latin · ~7 min · Dactylic hexameter

Lines 6.661-6.704

Ovid, Metamorphoses 6.661-704

Not analysed yet

Thracius ingenti mensas clamore repellit 
vipereasque ciet Stygia de valle sorores;
et modo, si posset reserato pectore diras 
egerere inde dapes inmersaque viscera gestit, 
flet modo seque vocat bustum miserabile nati, 
nunc sequitur nudo genitas Pandione ferro.
Corpora Cecropidum pennis pendere putares: 
pendebant pennis. Quarum petit altera silvas, 
altera tecta subit; neque adhuc de pectore caedis 
excessere notae, signataque sanguine pluma est.
Ille dolore suo poenaeque cupidine velox 
vertitur in volucrem, cui stant in vertice cristae;
prominet inmodicum pro longa cuspide rostrum: 
nomen epops volucri, facies armata videtur.
Hic dolor ante diem longaeque extrema senectae 
tempora Tartareas Pandiona misit ad umbras.
Sceptra loci rerumque capit moderamen Erechtheus, 
iustitia dubium validisne potentior armis.
Quattuor ille quidem iuvenes totidemque crearat 
femineae sortis: sed erat par forma duarum.
E quibus Aeolides Cephalus te coniuge felix, 
Procri, fuit; Boreae Tereus Thracesque nocebant, 
dilectaque diu caruit deus Orithyia, 
dum rogat et precibus mavult quam viribus uti.
Ast ubi blanditiis agitur nihil, horridus ira, 
quae solita est illi nimiumque domestica vento, 
“et merito!” dixit: “quid enim mea tela reliqui, 
saevitiam et vires iramque animosque minaces, 
admovique preces, quarum me dedecet usus?
Apta mihi vis est: vi tristia nubila pello, 
vi freta concutio nodosaque robora verto 
induroque nives et terras grandine pulso.
Idem ego cum fratres caelo sum nactus aperto 
(nam mihi campus is est), tanto molimine luctor, 
ut medius nostris concursibus insonet aether 
exsiliantque cavis elisi nubibus ignes.
Idem ego cum subii convexa foramina terrae 
supposuique ferox imis mea terga cavernis, 
sollicito manes totumque tremoribus orbem.
Hac ope debueram thalamos petiisse, socerque 
non orandus erat, vi sed faciendus Erechtheus.”
Haec Boreas aut his non inferiora locutus 
excussit pennas: quarum iactatibus omnis 
adflata est tellus latumque perhorruit aequor.

Latin · ~7 min · Dactylic hexameter

Lines 6.661-6.704

Ovid, Metamorphoses 6.661-704

Not analysed yet

Thracius ingenti mensas clamore repellit 
vipereasque ciet Stygia de valle sorores;
et modo, si posset reserato pectore diras 
egerere inde dapes inmersaque viscera gestit, 
flet modo seque vocat bustum miserabile nati, 
nunc sequitur nudo genitas Pandione ferro.
Corpora Cecropidum pennis pendere putares: 
pendebant pennis. Quarum petit altera silvas, 
altera tecta subit; neque adhuc de pectore caedis 
excessere notae, signataque sanguine pluma est.
Ille dolore suo poenaeque cupidine velox 
vertitur in volucrem, cui stant in vertice cristae;
prominet inmodicum pro longa cuspide rostrum: 
nomen epops volucri, facies armata videtur.
Hic dolor ante diem longaeque extrema senectae 
tempora Tartareas Pandiona misit ad umbras.
Sceptra loci rerumque capit moderamen Erechtheus, 
iustitia dubium validisne potentior armis.
Quattuor ille quidem iuvenes totidemque crearat 
femineae sortis: sed erat par forma duarum.
E quibus Aeolides Cephalus te coniuge felix, 
Procri, fuit; Boreae Tereus Thracesque nocebant, 
dilectaque diu caruit deus Orithyia, 
dum rogat et precibus mavult quam viribus uti.
Ast ubi blanditiis agitur nihil, horridus ira, 
quae solita est illi nimiumque domestica vento, 
“et merito!” dixit: “quid enim mea tela reliqui, 
saevitiam et vires iramque animosque minaces, 
admovique preces, quarum me dedecet usus?
Apta mihi vis est: vi tristia nubila pello, 
vi freta concutio nodosaque robora verto 
induroque nives et terras grandine pulso.
Idem ego cum fratres caelo sum nactus aperto 
(nam mihi campus is est), tanto molimine luctor, 
ut medius nostris concursibus insonet aether 
exsiliantque cavis elisi nubibus ignes.
Idem ego cum subii convexa foramina terrae 
supposuique ferox imis mea terga cavernis, 
sollicito manes totumque tremoribus orbem.
Hac ope debueram thalamos petiisse, socerque 
non orandus erat, vi sed faciendus Erechtheus.”
Haec Boreas aut his non inferiora locutus 
excussit pennas: quarum iactatibus omnis 
adflata est tellus latumque perhorruit aequor.