Latin · ~7 min
Lines 1.1-1.46
Ovid, VI. Hypsipyle Iasoni 1.1-46
Not analysed yet
VI. Hypsipyle Iasoni
Lemnias Hypsipyle Bacchi genus Aesone nato
dicit: et in verbis pars quota mentis erat?
Litora Thessaliae reduci tetigisse carina
diceris auratae vellere dives ovis.
gratulor incolumi quantum sinis; hoc tamen ipso
debueram scripto certior esse tuo.
nam ne pacta tibi praeter mea regna redires,
cum cuperes, ventos non habuisse potes:
quamlibet adverso signatur epistula vento,
Hypsipyle missa digna salute fui!
Cur mihi fama prior quam littera nuntia venit:
isse sacros Martis sub iuga panda boves,
seminibus iactis segetes adolesse virorum
inque necem dextra non eguisse tua,
pervigilem spolium pecudis servasse draconem,
rapta tamen forti vellera fulva manu?
hoc ego si possem timide credentibus "ista
ipse mihi scripsit" dicere, quanta forem!
Quid queror officium lenti cessasse mariti?
obsequium, maneo si tua, grande tuli.
barbara narratur venisse venefica tecum
in mihi promissi parte recepta tori.
credula res amor est. utinam temeraria dicar
criminibus falsis insimulasse virum!
nuper ab Haemoniis hospes mihi Thessalus oris
venerat et tactum vix bene limen erat,
"Aesonides," dixi, "quid agit meus?" ille pudore
haesit in opposita lumina fixus humo.
protinus exilui tunicisque a pectore ruptis
"vivit? an," exclamo, "me quoque fata vocant?"
"vivit," ait timidus; timidum iurare coegi.
vix mihi teste deo credita vita tua est.
Utque animus rediit, tua facta requirere coepi:
narrat aeripedes Martis arasse boves,
vipereos dentes in humum pro semine iactos
et subito natos arma tulisse viros,
terrigenas populos civili Marte peremptos
inplesse aetatis fata diurna suae.
devictus serpens. iterum, si vivat Iason,
quaerimus; alternant spesque timorque fidem.
Singula dum narrat, studio cursuque loquendi
detegit ingenio vulnera nostra suo.
heus, ubi pacta fides? ubi conubialia iura
faxque sub arsuros dignior ire rogos?
non ego sum furto tibi cognita. pronuba Iuno
affuit et sertis tempora vinctus Hymen.