Latin · ~7 min
Lines 1.1-1.43
Ovid, XIV. Hypermnestra Lynceo 1.1-43
Not analysed yet
XIV. Hypermestra Lynceo
Mittit Hypermestra de tot modo fratribus uni;
cetera nuptarum crimine turba iacet.
clausa domo teneor gravibusque coercita vinclis;
est mihi supplicii causa fuisse piam.
quod manus extimuit iugulo demittere ferrum,
sum rea; laudarer, si scelus ausa forem.
esse ream praestat, quam sic placuisse parenti;
non piget immunes caedis habere manus.
me pater igne licet, quem non violavimus, urat,
quaeque aderant sacris, tendat in ora faces
aut illo iugulet, quem non bene tradidit ensem,
ut qua non cecidit vir nece, nupta cadam,
non tamen ut dicant morientia "paenitet!" ora,
efficiet. non est, quam piget esse piam!
paeniteat sceleris Danaum saevasque sorores;
hic solet eventus facta nefanda sequi.
Cor pavet admonitu temeratae sanguine noctis
et subitus dextrae praepedit ossa tremor.
quam tu caede putes fungi potuisse mariti,
scribere de facta non sibi caede timet!
Sed tamen experiar. modo facta crepuscula terris,
ultima pars lucis primaque noctis erat.
ducimur Inachides magni sub tecta Pelasgi
et socer armatas accipit ipse nurus.
undique conlucent praecinctae lampades auro;
dantur in invitos impia tura focos.
vulgus "Hymen, Hymenaee!" vocant. fugit ille vocantes;
ipsa Iovis coniunx cessit ab urbe sua.
ecce mero dubii comitum clamore frequentes
flore novo madidas impediente comas,
in thalamos laetithalamos sua bustaferuntur
strataque corporibus funere digna premunt.
Iamque cibo vinoque graves somnoque iacebant
securumque quies alta per Argos erat.
circum me gemitus morientum audire videbar
et tamen audibam quodque verebar, erat.
sanguis abit, mentemque calor corpusque relinquit
inque novo iacui frigida facta toro.
ut leni Zephyro graciles vibrantur aristae,
frigida populeas ut quatit aura comas,
aut sic, aut etiam tremui magis. ipse iacebas
quaeque tibi dederant vina, soporis eras.
Excussere metum violenti iussa parentis;