Latin · ~7 min
Lines 1.90-1.133
Ovid, XIV. Hypermnestra Lynceo 1.90-133
Not analysed yet
adstitit in ripa liquidi nova vacca parentis
cornuaque in patriis non sua vidit aquis
conatoque queri mugitus edidit ore
territaque est forma, territa voce sua.
quid furis, infelix? quid te miraris in unda?
quid numeras factos ad nova membra pedes?
illa Iovis magni paelex metuenda sorori
fronde levas nimiam caespitibusque famem;
fonte bibis spectasque tuam stupefacta figuram
et, te ne feriant quae geris arma, times.
quaeque modo, ut posses etiam Iove digna videri,
dives eras, nuda nuda recumbis humo.
per mare, per terras cognataque flumina curris;
dat mare, dant amnes, dat tibi terra viam.
quae tibi causa fugae? quid, io! freta longa pererras?
non poteris vultus effugere ipsa tuos.
Inachi, quo properas? eadem sequerisque fugisque;
tu tibi dux comiti, tu comes ipsa duci.
Per septem Nilus portus emissus in aequor
exuit insana paelicis ora bove.
ultima quid referam, quorum mihi cana senectus
auctor? dant anni quod querar, ecce, mei.
bella pater patruusque gerunt; regnoque domoque
pellimur; eiectos ultimus orbis habet.
Ille ferox solus solio sceptroque potitur;
cum sene nos inopi turba vagamur inops.
de fratrum populo pars exiguissima restat;
quique dati leto, quaeque dedere, fleo.
nam mihi quot fratres, totidem periere sorores;
accipiat lacrimas utraque turba meas.
en ego, quod vivis, poenae crucianda reservor:
quid fiet sonti, cum rea laudis agar?
et consanguineae quondam centesima turbae
infelix uno fratre manente cadam.
At tu, siqua piae, Lynceu, tibi cura sororis
quaeque tibi tribui munera, dignus habes,
vel fer opem vel dede neci; defunctaque vita
corpora furtivis insuper adde rogis
et sepeli lacrimis perfusa fidelibus ossa
sculptaque sint titulo nostra sepulcra brevi:
"exul Hypermestra, pretium pietatis iniquum,
quam mortem fratri depulit, ipsa tulit."
Scribere plura libet, sed pondere lapsa catenae
est manus et vires subtrahit ipse timor.