Latin · ~6 min
Lines 1.344-1.378
Ovid, XVI. Paris Helenae 1.344-378
Not analysed yet
crede mihi, vanos res habet ista metus.
nomine ceperunt Aquilonis Erechthida Thraces
et tuta a bello Bistonis ora fuit.
Phasida puppe nova vexit Pagasaeus Iason,
laesa neque est Colcha Thessala terra manu.
te quoque qui rapuit, rapuit Minoida Theseus;
nulla tamen Minos Cretas ad arma vocat.
terror in his ipso maior solet esse periclo;
quaeque timere libet, pertimuisse pudet.
finge tamen, si vis, ingens consurgere bellum:
et mihi sunt vires, et mea tela nocent.
nec minor est Asiae quam vestrae copia terrae:
illa viris dives, dives abundat equis.
nec plus Atrides animi Menelaus habebit
quam Paris aut armis anteferendus erit.
paene puer caesis abducta armenta recepi
hostibus et causam nominis inde tuli.
paene puer iuvenes vario certamine vici,
in quibus Ilioneus Deiphobusque fuit.
neve putes, non me nisi comminus esse timendum,
figitur in iusso nostra sagitta loco.
num potes haec illi primae dare facta iuventae,
instruere Atriden num potes arte mea?
omnia si dederis, numquid dabis Hectora fratrem?
unus is innumeri militis instar erit.
quid valeam nescis et te mea robora fallunt;
ignoras cui sis nupta futura viro.
aut igitur nullo belli repetere tumultu,
aut cedent Marti Dorica castra meo.
nec tamen indigner pro tanta sumere ferrum
coniuge; certamen praemia magna movent.
tu quoque, si de te totus contenderit orbis,
nomen ab aeterna posteritate feres
spe modo non timida dis hinc egressa secundis
exige cum plena munera pacta fide.