Latin · ~6 min
Lines 1.209-1.244
Ovid, XX. Acontius Cydippae 1.209-244
Not analysed yet
et te dum nimium miror, nota certa furoris,
deciderint umero pallia lapsa meo;
postmodo nescio qua venisse volubile malum
verba ferens doctis insidiosa notis;
quod quia sit lectum sancta praesente Diana
esse tuam vinctam numine teste fidem.
ne tamen ignoret, scripti sententia quae sit,
lecta tibi quondam nunc quoque verba refer.
'nube, precor' dicet 'cui te bona numina iungunt;
quem fore iurasti, sit gener ille mihi.
quisquis is est, placeat, quoniam placet ante Dianae.'
talis erit mater, si modo mater erit.
sed tamen ut quaerat quis sim qualisque; videto:
inveniet vobis consuluisse deam.
insula Coryciis quondam celeberrima nymphis
cingitur Aegaeo, nomine Cea, mari.
illa mihi patria est; nec, si generosa probatis
nomina, despectis arguor ortus avis.
sunt et opes nobis, sunt et sine crimine mores;
amplius utque nihil, me tibi iungit Amor.
appeteres talem vel non iurata maritum;
iuratae vel non talis habendus erat.
haec tibi me in somnis iaculatrix scribere Phoebe;
haec tibi me vigilem scribere iussit Amor;
e quibus alterius mihi iam nocuere sagittae,
alterius noceant ne tibi tela, cave!
iuncta salus nostra estmiserere meique tuique:
quid dubitas unam ferre duobus opem?
quod si contigerit, cum iam data signa sonabunt,
tinctaque votivo sanguine Delos erit,
aurea ponetur mali felicis imago,
causaque versiculis scripta duobus erit:
"effigie pomi testatur acontius huius
quae fuerint in eo scripta fuisse rata."
longior infirmum ne lasset epistula corpus
clausaque consueto sit sibi fine: vale!