Latin · ~4 min
Lines 1.44-1.72
Passerat, Jean Passerat (1534-1602) 1.44-72
Not analysed yet
tuque, tibi licet eximium sit mentis acumen,
omnem in naturam penetrans, et in abdita rerum,
pace tua, Memmi, NIHIL ignorare uideris.
sole tamen NIHIL est, et puro clarius igne.
tange NIHIL, dicesque NIHIL sine corpore tangi.
cerne NIHIL, cerni dices NIHIL absque colore.
surdum audit loquiturque NIHIL sine uoce, uolatque
absque ope pennarum, et graditur sine cruribus ullis.
absque loce motuque NIHIL per inane uagatur.
humano generi utilius NIHIL arte medendi.
ne rhombos igitur, neu Thessala murmura tentet
Idalia uacuum traiectus arundina pectus,
neu legat Idaeo Dictaeum in uertice gramen.
uulneribus saeui NIHIL auxiliatur amoris.
uexerit et quempis trans moestas portitor undas,
ad superas imo NIHIL hunc reuocabit ab oreo.
inferni NIHIL inflectit praecordia regis,
parcarumque colos, et inexorabile pensum.
obruta Phlegraeis campis Titania pubes
fulmineo sensit NIHIL esse potentius ictu:
porrigitur magni NIHIL extra moenia mundi:
diique NIHIL metuunt. quid longo carmine plura
commemorem? uirtute NIHIL praestantius ipsa,
splendidius NIHIL est; NIHIL est Ioue denique maius.
sed tempus finem argutis imponere nugis:
ne tibi si multa laudem mea carmina charta,
de NIHILO NIHILI pariant fastidia uersus.
FINIS