Latin
Lines 1.1342-1.1388
Petrus de Ebulo, Petrus de Ebulo Liber ad Honorem Augusti sive de Rebus Siculis 1.1342-1388
Not analysed yet
Nec michi Greca nurus prodest, dulcissime fili,
Quam, nec adhuc visa fronte, Philippus amat.
Ergo, quod est tutum, veniam summissa precabor,
Effundens lacrimas Cesaris ante pedes.
Singultus, lacrime, gemitus, suspiria, fletus,
Hec vir et hec proles, hec michi frater erunt.
Pro me pugnabunt pro me dominumque rogabunt,
Plus facient lacrime, quam mea tela, michi.
Plus poterit pietas quam milia mille Quiritum,
Plus prece quam telis Cesar habendus erit."
<Particula XLI. : Imperator occupat triumphans regiam>
Postquam questa sui lacrimabilis omina fati,
Ad Lichium veniam poscit itura suum.
Inpetrat et supplex nato veniamque nepoti.
Inde triumphantem suscipit aula ducem.
Regia letatur, tenebrarum nube fugata,
Exultans iubilos promeruisse dies.
Cesar ut accepit sceptrum regale potenter,
Multiplicat Carolis nomen et omen avis.
A viciis mundat sacrata palacia regum
Et Saturninos excutit inde dolos,
Et Iovis et magni tempus novat Octaviani.
Integra sub nostro pax Salomone redit:
Que sub Tancredo dudum defuncta manebat,
Cesare sub nostro vivida facta viget!
Cesaris invicti pax nobis exit ab armis,
Nostra stat in nudo Cesaris ense salus.
Putifares omnes claves et scrinia portant,
Adsignant, quasquas fiscus habebat opes.
Thesauros numerant, quos vermis araneus ille
Auserat et frustra retia nevit apris.
Primus neutrorum claves escriniat omnes,
Alter apodixas explicat, alter opes.
Hec, quantum Calaber seu quantum debeat Afer,
Apulus aut Siculus debeat, orbis habet.
Miratur gazas, quas antiquissimus ardor
Sortis in incerte grande redegit honus.
Divicias partitur eis, quos prelia nulla
Terruerant, bello nec renuere mori.
***
<Particula XLII. : Coniuratio proditorum detegitur>
At deus, inpaciens fraudis scelerisque nefandi,
Puplicat in lucem, quod tegit archa nephas.
Nam nichil admittit felix fortuna sinistrum,
Nec possunt, quod obest, prospera fata pati.
Hec tria felices comitantia Cesaris actus
Quam bene dispensant: sors bona, fata, deus!