Latin · ~7 min
Act 3, lines 3.3.591-3.3.622
Plautus, Asinaria 3.3.591-622
Not analysed yet
Cur me retentas?
Quia tui amans abeuntis egeo.
Vale.
Aliquanto ámplius valerem, si hic maneres.
Salve.
Salvere me iubes, quoi tu abiens offers morbum.
Mater supremam mihi tua dixit, domum ire iussit.
Acerbum funus filiae faciet, si te carendum est.
Homo hercle hinc exclusust foras.
Ita res est.
Mitte quaeso.
Quo nunc abis? quin tu hic manes?
Nox, si voles, manebo.
Audin hunc opera ut largus est nocturna? nunc enim esse
negotiosum interdius videlicet Solonem,
leges ut conscribat, quibus se populus teneat. gerrae!
qui sese parere apparent huius légibus, profecto
numquam bonae frugi sient, dies noctesque potent.
Ne iste hercle ab ista non pedem discedat, si licessit,
qui nunc festinat atque ab hac minatur sese abire.
Sermoni iam finem face tuo, huius sermonem accipiam.
Vale.
Quo properas?
Bene vale, apud Orcum te videbo.
nam equidem me iam quantum potest a vita abiudicabo.
Cur tu, obsecro, immerito meo me morti dedere optas?
Ego te? quam si intellegam deficere vita, iam ipse
vitam meam tibi largiar et de mea ad tuam addam.
Cur ergo minitaris mihi, te vitam esse amissurum?
nam quid me facturam putas, si istuc quod dicis faxis?
mihi certum est facere in me omnia eadem quae tu in te faxis.
Oh melle dulci dulcior tu es.
Certe enim tú vita es mi.
complectere.
Facio lubens.
Vtinam sic efferamur.
O Libane, uti miser est homo qui amat.
Immo hercle vero,
qui pendet multo est miserior.
Scio qui periclum feci.
circum sistamus, alter hinc, hinc alter appellemus.
ere, salve. sed num fumus est haec mulier quam amplexare?
Quidum?
Quia oculi sunt tibi lacrumantes, eo rogavi.
Patronus qui vobis fuit futurus, perdidistis.
Equidem hercle nullum perdidi, ideo quia numquam ullum habui.