Latin · ~7 min
Act 3, lines 3.3.657-3.3.688b
Plautus, Asinaria 3.3.657-688b
Not analysed yet
hic pone, hic istam colloca cruminam in collo plane.
Nolo ego te, quí erus sis, mihi onus istuc sustinere.
Quin tu labore liberas te atque istam imponis in me?
Ego baiulabo, tu, ut decet dominum, ante me ito inanis.
Quid nunc?
Quid est?
Quin tradis huc cruminam pressatum umerum?
Hanc, cui daturu's hanc, iube petere atque orare mecum.
nam istuc proclive est, quo iubes me plane collocare.
Da, meus ocellus, mea rosa, mi ánime, mea voluptas,
Leonida, argentum mihi, ne nos diiunge amantis.
Dic me igitur tuom passerculum, gallinam, coturnicem,
agnellum, haedillum me tuom dic esse vel vitellum,
prehende auriculis, compara labella cum labellis.
Ten osculetur, verbero?
Quam vero indignum visum est?
at qui pol hodie non feres, ni genua confricantur.
Quidvis egestas imperat: fricentur. dan quod oro?
Age, mi Leonida, obsecro, fer amanti ero salutem,
redime istoc benefició te ab hoc, et tibi eme hunc isto argento.
Nimis bélla es atque amabilis, et si hoc meum esset, hodie
numquam me orares quin darem: illum te orare meliust,
illic hánc mihi servandam dedit. ei sane bella belle.
cape hoc sis, Libane.
Furcifer, etiam me delusisti?
Numquam hercle facerem, genua ni tam nequiter fricares.
age sis tu in partem nunciam hunc delude atque amplexare hanc.
Taceas, me spectes.
Quin ad hunc, Philaenium, adgredimur,
virum quidem pol optimum et non similem furis huius?
Inambulandum est: nunc mihi vicissim supplicabunt.
Quaeso hercle, Libane, sis erum tuis factis sospitari,
da mi istas viginti minas. vides me amantem egere.
Videbitur. factum volo. redito huc conticinno.
nunc istanc tantisper iube petere atque orare mecum.
Amandone exorarier vis ted an osculando?
Enim véro utrumque.
Ergo, obsecro, ét tu utrumque nostrum serva.