Latin · ~6 min
Act 5, lines 5.2.920b-5.2.947
Plautus, Asinaria 5.2.920b-947
Not analysed yet
Pol me quidem
miseram odio énicavit.
Surge, amator, i domum.
Nullus sum.
Immo es, ne nega, omnium unus pol nequissimus.
at etiam cubat cuculus. surge, amator, i domum.
Vae mihi.
Vera hariolare. surge, amator, i domum.
Abscede ergo paululum istuc.
Surge, amator, i domum.
Iam obsecro, uxor.
Nunc uxorem me esse meministi tuam?
modo, cum dicta in me ingerebas, odium, non uxor eram.
Totus perii.
Quid tandem? anima fetetne uxoris tuae?
Murram olet.
Iam subrupuisti pallam, quam scorto dares?
Ecastor qui subrupturum pallam promisit tibi.
Non taces?
Ego dissuadebam, mater.
Bellum filium.
istoscine patrem aequom est mores liberis largirier?
nilne te pudet?
Pol, si aliud nil sit, tui me, uxor, pudet.
Cano capite te cuculum uxor ex lustris rapit.
Non licet manere (cena coquitur) dum cenem modo?
Ecastor cenabis hodie, ut dignus es, magnum malum.
Male cubandum est: iudicatum me uxor abducit domum.
Dicebam, pater, tibi, ne matri consuleres male.
De palla memento, amabo.
Iuben hanc hinc abscedere?
I domum.
Da savium etiam prius quam abis.
I in crucem.
Immo intro potius. sequere hac me, mí anime.
Ego vero sequor.
Hic senex si quid clam uxorem suo animo fecit volup,
neque novom neque mirum fecit nec secus quam alii solent;
nec quisquam est tam ingenio duro nec tam firmo pectore,
quin ubi quicque occasionis sit sibi faciat bene.
nunc si voltis deprecari huic seni ne vapulet,
remur impetrari posse, plausum si clarum datis.