Latin · ~7 min
Act 2, lines 2.2.181-2.2.216
Plautus, Epidicus 2.2.181-216
Not analysed yet
St, tacéte, habete animúm bonum.
liquido éxeo foras auspício, aví sinistra;
acútum cultrum habeó, senis qui exénterem marsúppium.
sed eccum ípsum ante aedis conspicor Apoecide†
qualis volo vetulos duo.
iam ego mé convortam in hirúdinem atque eorum éxsugebo sánguinem,
senáti qui columén cluent.
…
cóntinuo ut maritus fiat.
Laudo consilium tuom.
nam égo illum audivi in amorem haerere apud néscio quam fidicinam,
íd ego excrucior.
Di hercle omnis me ádiuvant augent amant:
ipsi hí quidem mihi dant viam, quo pacto ab se argentum auferam.
age núnciam orna te, Epidice, et palliolum in collum conice
itaque ádsimulato quasi per urbem totam hominem quaesiveris.
áge, si quid agis. di immortales, utinam conveniam domi
Periphanem, per omnem urbém quem sum defessus quaerere:
per medicinas, per tonstrinas, in gymnasio atque in foro,
per myropolia et lanienas circumque argentarias.
rogitando sum raucus factus, paene in cursu concidi.
Epidice.
Epidicum quis est qui revocat?
Ego sum, Periphanes.
Et ego Apoecides sum.
Et ego quidem sum Epidicus. sed, ere, optuma
vos video opportunitate ambo advenire.
Quid rei est?
Mane dum, sine respirem quaeso.
Immo adquiesce.
Animo malest.
Recipe anhelitum.
Clementer, requiesce.
Animum advortite.
a legione omnes remissi sunt domum Thebis.
Quis hoc
dicit factum?
Ego ita factum esse dico.
Scin tu istuc?
Scio.
Qui tu scis?
Quia ego ire vidi milites plenis viis;
arma referunt et iumenta ducunt.
Nimis factum bene.
Tum captivorum quid ducunt secum! pueros, virgines,
binos, ternos, alius quinque; fit concursus per vias,
filios suos quisque visunt.
Hercle rem gestam bene.
Tum meretricum numerus tantus, quantum in urbe omni fuit,
obviam ornatae occurrebant suis quaeque amatoribus,
eos captabant. id adeo qui maxime animum advorterim?
pleraeque eae sub vestimentis secum habebant retia.