Latin · ~7 min
Act 2, lines 2.4.694-2.4.726
Plautus, Pseudolus 2.4.694-726
Not analysed yet
Dulcia atque amara apud te sum elocutus omnia:
scis amorem, scis laborem, scis egestatem meam.
Commemini omnia: id tu modo, me quid vis facere, fac sciam.
Pseudolus mi ita imperavit, ut aliquem hominem strenuom
benevolentem adducerem ad se.
Servas imperium probe;
nám et amicum et benevolentem ducis. sed istic Pseudolus
novos mihist.
Nimium est mortalis graphicus, †heuretes mihi est.
is mihi haec sese ecfecturum dixit quae dixi tibi.
Magnufice hominem compellabo.
Quoia vox resonat?
Io,
io te te, turanne, te te égo, qui imperitas Pseudolo,
quaero, quoi ter trina tríplicia, tríbus modis tria gaudia,
artibus tribus trís demeritas dem laetitias, de tribus
fraude partas per malitiam et per dolum et fallaciam;
in libello hoc obsignato ad te attuli pauxillulo.
Illic homost.
Vt paratragoedat carnufex.
Confer gradum
contra pariter, porge audacter ad salutem bracchium.
Dic utrum Spemne an Salutem te salutem, Pseudole?
Immo utrumque.
Vtrumque, salve. sed quid actumst?
Quid times?
Attuli hunc.
Quid, attulisti?
Adduxi volui dicere.
Quis istic est?
Charinus.
Euge. iam χάριν τούτῳ ποιοῦ.
Quin tu si quid opust, mi audacter imperas?
Tam gratiast.
bene sit tibi, Charine. nolo tibi molestos esse nos.
Vos molestos mihi? molestumst mi id quidem.
Tum igitur mane.
Quid istuc est?
Epistulam modo hanc íntercepi et sumbolum.
Sumbolum? quem sumbolum?
Qui a milite allatust modo.
eius servos qui hunc ferebat cum quinque argenti minis,
tuam qui amicam hinc arcessebat, éi os sublevi modo.
Quo modo?
Horum causa haec agitur spectatorum fabula:
hi sciunt, qui hic adfuerunt; vobis post narravero.
Quid nunc agimus?
Liberam hodie tuam amicam amplexabere.
Egone?
Tu istic ipsus, inquam, si quidem hoc vivet caput;
si modo mihi hominem invenietis propere.
Qua facie?
Malum,
callidum, doctum, qui quando principium prehenderit,
porro sua virtute teneat quid se facere oporteat;