Latin
Lines 1.1001-1.1060
Poree, Charles Poree (1676-1741) 1.1001-1060
Not analysed yet
EUGENIUS.
Vis me tentare, frater; de industria facis, ex animo non loqueris.
PHILOTAS.
Ex animo loquor.
EUGENIUS.
Ludis, inquam.
PHILOTAS.
Non ludo.
EUGENIUS.
Nunquam tu istud mihi consilium dabis.
PHILOTAS.
Quid habet consilium hoc, quod improbes?
EUGENIUS.
Imo quid habet quod non improbem? Egone paterna furtim exeam domo?
PHILOTAS.
Qua per vim expellendus es brevi.
EUGENIUS.
Si expellendus sum innocens, malim quam nocens. Egone pecuniam surripiam patri?
PHILOTAS.
Qui tibi pecuniae impertit nihil, qui se oblitus est patrem.
EUGENIUS.
Si se oblitus est patrem, an debeo me oblivisci filium? at tu, Philota, qui me invitas ad fugam, an oblivisceris, quo sis apud patrem loco? tune deseras amantem?
PHILOTAS.
Putabam me loqui cum Eugenio, cum fratre. Errorem agnosco meum.
EUGENIUS.
Non errasti. Hic fratrem vides, et quidem addictum tibi: sed indocilem, quod das, pravum et turpe consilium sequi.
PHILOTAS.
Consilium scilicet, quod mihi suggessit amor in te meus.
EUGENIUS.
Credo equidem. Tametsi suadere culpam, odisse est, non amare. Sed si consilium hoc suggessit amor in me tuus, illud amor idem ex animo evertat tuo.
PHILOTAS.
Esto miser igitur; quoniam ita placet, quoniam vis semper incassum queri, e calamitate nunquam emergere.
EUGENIUS.
Huc tua recidit in fratrem misericordia, ut misero convicium adjicias, crudelis!
PHILOTAS.
Abi: misericordia indignus es.
EUGENIUS.
Ah!
SCENA XX.
PHILOTAS, EUGENIUS, DOLOPHILUS.
DOLOPHILUS dolore ficto exanimatus et ejulans.
Occurit mihi uterque, commode dicam, an incommode. Ah!
PHILOTAS.
Quid tibi vis, furcifer?
EUGENIUS.
Quid affers novi?
DOLOPHILUS.
Ah! tristem utrique nuncium affero, tibi vero maxime, Philota.
PHILOTAS.
Quid accidit?
DOLOPHILUS.
Dum egredior domo, reperi hominem in via, qui narravit, ah. . .
EUGENIUS.
Quid est?
DOLOPHILUS.
Patricius, herus meus, pater utriusque vestrum, ah! . . .
EUGENIUS.
Patricius!
PHILOTAS.
Non vis absolvere?