Latin
Lines 1.1212-1.1262
Poree, Charles Poree (1676-1741) 1.1212-1262
Not analysed yet
Epistolam habeo.
PHILOTAS.
Quam epistolam?
EUGENIUS.
Frater, quid isthic moraris?
PATRICIUS epistolam Philotae exhibens.
Sume, ingrate, lege; aude negare te has scripsisse litteras.
PHILOTAS.
Non nego, fateor.
PATRICIUS.
Fateris, ego credere non potui, demens! nec te patri tandiu, fucum fecisse pudet, parricida?
IRENAEUS.
Desine objurgationum, Patrici; te, Philota, non patiar isthic ultra resistere; abscede.
PATRICIUS, in Philotam volens irruere.
Vix possum mihi temperare quin ipsum ruam, agam, rapiam.
IRENAEUS, Patricium sedere jubens.
Quiesce, Patrici; teque ad misericordiam revoca.
SCENA XXVII.
PATRICIUS, IRENAEUS, EUGENIUS.
PATRICIUS, surgens et in cathedram recidens.
Itane perfidus, impius, barbarus? ah!
IRENAEUS.
Convicia nihil prosunt.
PATRICIUS.
Deficit animus prae dolore.
EUGENIUS.
Fer opem patri, Irenaee, nondum audeo proprius accedere.
PATRICIUS.
Accede, nate, ne verere, amplectere. Ah! Eugeni, ah fili! dilecte fili! solatium patris unicum. . . ah! ah! Philota, scelerate Philota!
IRENAEUS.
Omitte nos, Eugeni, et amore paterno fac te semper dignum exhibeas.
EUGENIUS.
Id praestabo, quantum potero. Tu, quaeso, patrem Philotae reconcilia, si potes, et bene vale.
SCENA XXVIII ET ULTIMA.
PATRICIUS, IRENAEUS.
IRENAEUS.
Nosti jam liberos, Patrici.
PATRICIUS.
Ah nimium novi, Irenaee, tu me errore levasti hodie, sed nisi consolaberis, moriar. Philotas perfidus! Philotas! quis hoc crederet? . . . Non, non possum ultra vivere. Surgit, et in parietem irruit quasi muro caput impacturus.
IRENAEUS.
Vive, Patrici, vive, ut emendes Philotam, ut ipse te emendes et liberos amare discas.
PATRICIUS.
Certum est, neminem amabo deinceps.
IRENAEUS.
Quid? ne Eugenium quidem amabis? quem tu expertus es tam amantem tui.
PATRICIUS.
Non. Ne forte amando faciam ex amante perfidum.
IRENAEUS.
Non omnes eodem sunt ingenio adolescentes. Multi sunt quos parentes amare possint, absque periculo. Nec unquam liberos amando perdit pater, cum prudenter amat.
PATRICIUS.
Doce igitur quid sit prudenter amare, nam ego. . .