Latin
Lines 1.530-1.575
Poree, Charles Poree (1676-1741) 1.530-575
Not analysed yet
EUGENIUS.
Reverentiam vicit amor, non expulit.
PATRICIUS.
Scisne qua de causa vocari te jusserim?
EUGENIUS.
Nequaquam, pater carissime; sed aiunt te profecturum hodie, nescio quo. An licebit Eugenio te comitari tantulum?
PATRICIUS.
Te comite nihil opus est.
EUGENIUS.
Iter tibi fortunet Deus! an te brevi habebimus reducem, pater optatissime?
PATRICIUS.
Reducem videbis citius, quam velis.
EUGENIUS.
Quid ais, pater desideratissime? An potest mihi redire ocius, quem semper adesse praesentem oculis velim.
PATRICIUS.
Mitte verba ad blanditias per fraudem composita, et ausculta quid velim?
EUGENIUS.
Ausculto, pater amantissime.
PATRICIUS.
Sed mihi sine mora obtemperatum volo.
EUGENIUS.
Eugenium habebis morigerum, et obsequentem in omnibus.
PATRICIUS.
Bene est. Collige igitur sarcinulas, et compara te ad proficiscendum, ubi rediero.
EUGENIUS.
Quo me mittis, pater, quo vis proficisci?
PATRICIUS.
Omitte quaerere, et jussa facesse.
EUGENIUS.
Ah! pater intellego quid velis, vis me ablegare domo.
PATRICIUS.
Intelligis quod est, et eo quidem te amandabo, unde neque facilis, neque promptus sit reditus.
EUGENIUS ad patris genua accidens.
Pater, dilectissime pater, ego te per Deum immortalem, per illam quam dedisti vitam, per has lacrimas, per quicquid paternum flectere animum potest, oro, ne me expellas domo. . . Patere. . .
PATRICIUS surgit, illum prosequitur Eugenius, et iterum ad ejus pedes accidit.
Te nimium patior diu.
EUGENIUS ad patris pedes provolutus.
Patere me apud te potius, quam alibi miserum vivere. Non peto blanditias, quas non merui. Quanquam! . . . sed illas habet frater; non invidebo, neque expostulabo. Quod si quando querelas invito extorserit dolor, de me uno querar, unum me accusabo quod parentis optimi amorem arte nulla demereri unquam potuerim.
PATRICIUS.
Surge, et ne mihi aures obtunde amplius.
EUGENIUS.
Pater carissime.
PATRICIUS.
Non tu te amovebis isthinc.
EUGENIUS surgens.
Memineris te patrem.