Latin
Lines 1.835-1.882
Poree, Charles Poree (1676-1741) 1.835-882
Not analysed yet
PATRICIUS.
Jamne vides quam temere, et injuria Philotam in suspicionem adduxeris?
IRENAEUS.
Istud non video.
PATRICIUS.
Tune hanc ipsi etiamnum tribuas epistolam?
IRENAEUS.
Quidni? si quidem et male dissimulata manus, et aperta verba rem indicant.
PATRICIUS.
Quid si Philotae manum imitatus est aliquis, ut falsum ipsi crimen imponeret? Quod quidem facile crediderim, si verba melius essent ad fraudem composita, sed nulla ex parte congruunt.
IRENAEUS.
Congruunt nimis.
PATRICIUS.
Quae verba?
IRENAEUS.
Istae blanditiae.
PATRICIUS.
Ah, ah. He. Istae blanditiae an sunt filio graves? An solus ego pater qui blandiar liberis?
IRENAEUS.
Ista profectio.
PATRICIUS.
Ista profectio nihil indicat; imo Philotam absolvit qui si de profectione mea scriberet non semel litteras deleret lacrimis.
IRENAEUS.
Hoc credis.
PATRICIUS.
Credo; et lacrimae quas mihi profecturo dedit modo faciunt fidem. Sed ista omittamus licet. Quid ad haec? ferendus tamen est pater, dum vel me illi fortuna, vel illum mihi mors auferat. Hae voces annon tuam suspicionem prorsus diluunt?
IRENAEUS.
Non plane.
PATRICIUS.
Proh! Deus immortalis! adeone homines stare in sententia pertinaces! Mortem meam expectat filius qui me plus se diligit, qui si morbo vel levissimo tentari me audiret, tabesceret luctu.
IRENAEUS.
Luctu tabesceret.
PATRICIUS.
Omnino.
IRENAEUS.
De Philota loqueris, an de Eugenio?
PATRICIUS.
De Eugenio nempe! De Philota loquor, atque cum aegrotabo, vetabo id resciat, ipsum ne absumat dolor.
IRENAEUS.
Ne metue. Illum dolor non absumet, idque si metuis unum, jam aegrotare tuto potes.
PATRICIUS.
Ah! Nimium diu Philotae amorem suspicaris, et fidem; volo te errore isto levare et quidem hodie.
IRENAEUS.
Filium advoca, litteras ostende, et ex voce et vultu indicium cape.
PATRICIUS.
Aliam probationem volo, quae plus exigat morae, sed plus fidei habeat.
IRENAEUS.
Non tu profecturus es modo?