Latin
Lines 1.359-1.410
Priapea, Carmina Priapea 1.359-410
Not analysed yet
quare si sapiet malus, cavebit,
cum tantum sciet esse mentularum.
[LIII]
Contentus modico Bacchus solet esse racemo,
cum capiant alti vix cita musta lacus,
magnaque fecundis cum messibus area desit,
in Cereris crines una corona datur.
tu quoque, dive minor, maiorum exempla secutus,
quamvis pauca damus, consule poma boni.
[LIV]
CD si scribas temonemque insuper addas,
qui medium volt te scindere, pictus erit.
[LV]
Credere quis possit? falcem quoque �turpe fateri �
de digitis fures subripuere meis.
nec movet amissi tam me iactura pudorque
quam praebent iustos altera tela metus:
quae si perdidero, patria mutabor, et olim
ille tuos civis, Lampsace, Gallus ero.
[LVI]
Derides quoque, fur, et impudicum
ostendis digitum mihi minanti?
heu heu me miserum �quid ista lignum est
quae me terribilem facit videri?
mandabo domino tamen salaci,
ut pro me velit irrumare fures.
[LVII]
Cornix et caries vetusque bustum,
turba putida facta saeculorum,
quae forsan potuisset esse nutrix
Tithoni Priamique Nestorisque,
illis ni pueris anus fuisset,
ne desim sibi, me rogat, fututor.
quid si nunc roget, ut puella fiat?
Si nummos tamen haec habet, puella est.
[LVIII]
Quicunque nostram fur fefellerit curam,
effeminato †imminet procul †dubio;
quaeque hic proterva carpserit manu poma
puella, nullum reperiat fututorem.
[LIX]
Praedictum tibi ne negare possis:
si fur veneris, inpudicus exis.
[LX]
Si quot habes versus, tot haberes poma, Priape,
esses antiquo ditior Alcinoo.
[LXI]
Quid frustra quereris, colone, mecum,
quod quondam bene fructuosa malus
autumnis sterilis duobus adstem?
non me praegravat, ut putas, senectus,
nec sum grandine verberata dura,
nec gemmas modo germine exeuntes
seri frigoris ustulavit aura,
nec venti pluviaeve siccitasve,
quod de se quererer, malum dederunt;
non sturnus mihi gracculusve raptor
aut cornix anus aut aquosus anser
aut corvos nocuit siticulosus:
sed quod carmina pessimi poetae
ramis sustineo laboriosis.