Latin · ~5 min
Lines 7.181-7.220
Prudentius, Cathemerina 7.181-220
Not analysed yet
qui corpus istud molle naturaliter,
captumque laxo sub voluptatum iugo,
virtutis arta lege fecit liberum,
emancipator servientis plasmatis,
regnantis ante victor et cupidinis.
inhospitali namque secretus loco
quinis diebus octies labentibus
nullam ciborum vindicavit gratiam,
firmans salubri scilicet ieiunio
vas adpetendis inbecillum. gaudiis.
miratus hostis posse limum tabidum
tantum laboris sustinere ac perpeti
explorat arte sciscitator callida
deusne membris sit receptus terreis,
sed increpata fraude post tergum ruit.
hoc nos sequamur quisque nunc pro viribus,
quod consecrati tu magister dogmatis
tuis dedisti, Christe, sectatoribus,
ut, cum vorandi vicerit libidinem,
late triumphet imperator spiritus.
hoc est quod atri livor hostis invidet,
mundi polique quod gubernator probat,
altaris aram quod facit placabilem,
quod dormientis excitat cordis fidem,
quod limat aegram pectoris rubiginem.
perfusa non sic amne flamma extinguitur,
nec sic calente sole tabcscunt nives,
ut turbidarum scabra culparum seges
vanescit almo trita sub ieiunio,
si blanda semper misceatur largitas.
est quippe et illud grande virtutis genus,
operire nudos, indigentes pascere,
opem benignam ferre supplicantibus,
unam paremquc sortis humanae vicem
inter potentes atque egenos ducere.
satis beatus quisque dextram porrigit
laudis rapacem, prodigam pecuniae,
cuius sinistra dulce factum nesciat:
illum perennes protinus conplent opes,
ditatque fructus faenerantem centiplex.