Latin · ~7 min
Lines 10.606-10.655
Prudentius, Liber Peristephanon 10.606-655
Not analysed yet
congressa mors est membra gestanti Deo;
dum nostra temptat, cessit inmortalibus.
stultum putatis hoc, sophistae saeculi;
sed stulta mundi summus elegit Pater,
ut stultus esset saeculi prudens Dei.
antiquitatem Romuli et Mavortiam
lupam renarras, primum et omen vulturum.
si res novellas respuis, nil tam recens:
vix mille fastis inplet hanc aetatulam
cursus dierum conditore ab augure.
sescenta possum regna pridem condita
proferre toto in orbe, si sit otium,
multo ante clara quam capellam Gnosiam
suxisse fertur Iuppiter, Martis pater,
sed illa non sunt, haec et olim non erunt.
crux ista Christi, quam novellam dicitis,
nascente mundo factus ut primum est homo,
expressa signis, expedita est litteris:
adventus eius mille per miracula
praenuntiatus ore vatum consono.
reges, prophetae, iudicesque et principes
virtute, bellis, cultibus, sacris, stilo
non destiterunt pingere formam crucis,
crux praenotata, crux adumbrata est prius,
crucem vetusta conbiberunt saecula.
tandem refectis vocibus propheticis
aetate nostra conprobata antiquitas
coram refulsit ore conspicabili,
ne fluctuaret veritas dubia fide,
si non pateret teste visu comminus.
hinc nos et ipsum non perire credimus
corpus, sepulcro quod vorandum traditur,
quia Christus in se mortuum corpus cruci
secum excitatum vexit ad solium Patris,
viamque cunctis ad resurgendum dedit.
crux illa nostra est, nos patibulum ascendimus,
nobis peremptus Christus et nobis Deus
Christus reversus, ipse qui moriens homo est,
natura duplex: moritur et mortem domat,
reditque in illud quod perire nesciat.
dixisse pauca sit satis de mysticis
nostrae salutis deque processu spei.
iam iam silebo: margaritas spargere
Christi vetamur inter inmundos sues,
lutulenta sanctum ne ferant animalia.
sed quia profunda non licet luctarier
ratione tecum, consulamus proxima:
interrogetur ipsa naturalium
simplex sine arte sensuum sententia:
fuci inperitus fac ut adsit arbiter.