Latin · ~7 min
Lines 2.165-2.240
Prudentius, Liber Peristephanon 2.165-240
Not analysed yet
praescriptus et iam fluxerat
dies: furebat fervidus
iudex avaro spiritu,
promissa solvi efflagitans.
tum martyr: ‘adsistas velim
coramque dispositas opes
mirere, quas noster Deus
praedives in sanctis habet.
videbis ingens atrium
fulgere vasis aureis,
et per patentes porticus
structos talentis ordines.’
it ille nec pudet sequi,
ventum ad sacratam ianuam,
stabant catervae pauperum,
inculta visu examina.
fragor rogantum tollitur:
praefectus horrescit stupens,
conversus in Laurentium,
oculisque turbatis minax.
contra ille, quid frendens, ait,
‘minitans? aut quid displicet?
num sordida haec aut vilia,
num despuenda existimas?
aurum, quod ardenter sitis,
effossa gignunt rudera
et de metallis squalidis
poenalis excudit labor,
torrens vel amnis turbidis
volvens harenis inplicat;
quod terrulentum ac sordidum
flammis necesse est decoqui.
pudor per aurum solvitur,
violatur auro integritas,
pax occidit, fides perit,
leges et ipsae intercidunt.
quid tu venenum gloriae
extollis et magni putas?
si quaeris aurum verius,
lux est et humanum genus.
hi sunt alumni luminis,
quos corpus artat debile,
ne per salutem viscerum
mens insolescat turgida.
cum membra morbus dissicit,
animus viget robustior,
membris vicissim fortibus
vis sauciatur sensuum.
nam sanguis in culpam calens
minus ministrat virium
si fervor effetus malis
clumbe virus contrahat.
si forte detur optio,
malim dolore asperrimo
fragmenta membrorum pati
et pulcher intus vivere.
committe formas pestium
et confer alternas lues:
carnisne morbus foedior,
an mentis et morum ulcera?
nostri per artus debiles
intus decoris integri
sensum venusti innoxium
laboris 1 expertes gerunt.
vestros valentes corpore
interna corrumpit lepra,
errorque mancum claudicat
et caeca fraus nihil videt.
quemvis tuorum principum,1
qui veste et ore praenitent,
magis probabo debilem
quam quis meorum est pauperum
hunc, qui superbit serico,
quem currus inflatum vehit,
hydrops aquosus lucido
tendit veneno intrinsecus.