Latin · ~7 min
Lines 5.1-5.76
Prudentius, Liber Peristephanon 5.1-76
Not analysed yet
Beate martyr, prospera
diem triumphalem tuum,
quo sanguinis merces tibi
corona, Vincenti, datur.
hic te ex tenebris saeculi
tortore victo et iudice
evexit ad caelum dies
Christoque ovantem reddidit.
nunc angelorum particeps
conlucis insigni stola,
quam testis indomabilis
rivis cruoris laveras,
cum te satelles idoli
praecinctus atris legibus
litare divis gentium
ferro et catenis cogeret.
ac verba primum mollia
suadendo blande effuderat,
captator ut vitulum lupus
rapturus adludit prius.
rex, inquit, ‘orbis maximus,
qui sceptra gestat Romula,1
servire sanxit omnia
priscis deorum cultibus.
vos, Nazareni, adsistite,
rudemque ritum spernite.
haec saxa, quae princeps colit,
placate fumo et victima.’
exclamat hic Vincentius,
Levita de tribu sacra,
minister altaris Dei,
septem ex columnis lacteis;
‘tibi ista praesint numina,
tu saxa, tu lignum colas,
tu mortuorum mortuus
fias deorum pontifex.
nos lucis auctorem Patrem
eiusque Christum Filium,
qui solus ac verus Deus,
Datiane, confitebimur.’
hic ille iam commotior,
audesne, non felix, ait,
‘ius hoc deorum et principum
violare verbis asperis,
ius et sacratum et publicum,
cui cedit humanum genus,
nec te iuventae fervidae
instans periclum permovet?
hoc namque decretum cape:
aut ara ture et caespite
precanda iam nunc est tibi,
aut mors luenda est sanguine.’
respondit ille altrinsecus:
‘age ergo, quidquid virium,
quidquid potestatis tibi est,
palam reluctor, exere!
vox nostra quae sit, accipe:
est Christus et Pater Deus:
servi huius et testes sumus;
extorque, si potes, fidem!
tormenta, carcer, ungulae
stridensque flammis lammina,
atque ipsa poenarum ultima
mors Christianis ludus est.
o vestra inanis vanitas
scitumque brutum Caesaris!
condigna vestris sensibus
coli iubetis numina
excisa fabrili manu,
cavis recocta et follibus,
quae voce, quae gressu carent
inmota, caeca, elinguia.
his sumptuosa splendido
delubra crescunt marmore,
his colla mugientium
percussa taurorum cadunt.