Latin · ~7 min
Lines 5.157-5.236
Prudentius, Liber Peristephanon 5.157-236
Not analysed yet
est alter, est intrinsecus,
violare quem nullus potest,
liber, quietus, integer,
exsors dolorum tristium.
hoc, quod laboras perdere
tantis furoris viribus,
vas est solutum ac fictile,
quocumque frangendum modo.
quin immo nunc enitere
illum secare ac plectere
qui perstat intus, qui tuam
calcat, tyranne, insaniam.
hunc, hunc lacesse, hunc discute,
invictum, inexsuperabilem,
nullis procellis subditum,
solique subiectum Deo.’
haec fatur et stridentibus
laniatur uncis denuo,
cui praetor ore subdolo
anguina verba exsibilat:
‘si tanta callum pectoris
praedurat obstinatio
pulvinar ut nostrum manu
abomineris tangere,
saltem latentes paginas
librosque opertos detege,
quo secta pravum seminans
iustis cremetur ignibus.’
his martyr auditis ait:
‘quem tu, maligne, mysticis
minitans ignem litteris,
flagrabis ipse hoc iustius.
romphaea nam caelestium
vindex erit voluminum
tanti veneni interpretem
linguam perurens fulmine.
vides favillas indices
Gomorreorum criminum,
Sodomita nec latet cinis,
testis perennis funeris.
exemplar hoc, serpens, tuum est,
fuligo quem mox sulphuris
bitumen et mixtum pice
imo inplicabunt Tartaro.’
his persecutor saucius
pallet, rubescit, aestuat
insana torquens lumina,
spumasque frendens egerit.
tum deinde cunctatus diu
decernit: ‘extrema omnium
igni, grabato et lamminis
exerceatur quaestio.’
haec ille sese ad munera
gradu citato proripit
ipsosque pernix gaudio
poenae ministros praevenit.
ventum ad palaestram gloriae
spes certat et crudelitas,
luctamen anceps conserunt
hinc martyr, illinc carnifex.
serrata lectum regula
dente infrequenti exasperat,
cui multa carbonum strues
vivum vaporat halitum.
hunc sponte conscendit rogum
vir sanctus ore interrito,
ceu iam coronae conscius
celsum tribunal scanderet.
subter crepante aspergine
scintillat excussus salis
punctisque fervens stridulis
sparsim per artus Agitur.
arvina posthinc igneum
inpressa cauterem lavit,
vis unde roris fumidi
in membra sensim liquitur.
haec inter inmotus manet
tamquam dolorum nescius,
tenditque in altum lumina,
nam vincla palmas presserant.