Latin · ~7 min
Lines 6.67-6.126
Prudentius, Liber Peristephanon 6.67-126
Not analysed yet
hic flammante pyra niger minister
ardens supplicium parare iussus
construxit facibus rogum supremis,
qui, dum corpora concremanda 1 solvit,
ferventes animas amore lucis
fracto carceris expediret antro.
certant officiis pii sodales:
plantis calciamenta dissolutis
pronus detrahere studebat unus,
sed sanctus vetat ora Fructuosus
inclinata premi: facessite, inquit,
‘nec nostram gravet obsequella mortem.
atquin ipse meos pedes resolvam,
ne vestigia praepedita vinclis
tardis gressibus inruant in ignem.
cur lamenta rigant genas madentes?
cur vestri memor ut fiam rogatis?
cunctis pro populis rogabo Christum.’
vix haec ediderat, relaxat ipse
indumenta pedum, velut Moyses
quondam fecerat ad rubum propinquans.
non calcare sacram cremationem
aut adstare Deo prius licebat
quam vestigia pura Agerentur.
stabat calce mera: resultat ecce
caelo spiritus et serit loquellam,
quae cunctos tremefecit audientes:
‘non est, credite, poena quam videtis,
quae puncto tenui citata transit,
nec vitam rapit illa, sed reformat.
felices animae, quibus per ignem
celsa scandere contigit Tonantis,
quas olim fugiet perennis ignis.’
haec inter rapidis focos crepantes
intrant passibus et minantur ipsis
flammarum trepidantibus caminis.
nexus denique, qui manus retrorsus
in tergum revocaverant revinctas,
intacta cute decidunt adusti.
non ausa est cohibere poena palmas
in morem crucis ad Patrem levandas;
solvit bracchia, quae Deum precentur.
priscorum specimen trium putares,
quos olim Babylonicum per ignem
cantantes stupuit tremens tyrannus.
illis sed pia flamma tunc pepercit
nondum tempore passionis apto,
nec mortis decus inchoante Christo.
hos cum defugeret vaporus ardor,
orant ut celer ignis advolaret
et finem daret anxiis periclis.
exorata suos obire tandem
maiestas famulos iubet caducis
missos corporibus sibique reddi.
vidit praesidis ex domo satelles
caelum martyribus patere apertum
insignesque viros per astra ferri.
quin et filiolae monens erili
ostendit sceleris notam paterni,
caelo vivere quos forum peremit.