Latin
Lines 1.45-1.86
Reposianus, REPOSIANUS (circa 280 A.D.) 1.45-86
Not analysed yet
Non tamen in lucis aurum, non purpura fulget:
flos lectus, flos vincla toris, substramina flores:
deliciis Veneris dives natura laborat:
texerat hic liquidos fontes non vilis harundo,
sed qua saeva puer componat tela Cupido:
hunc solum Paphie, puto, lucum fecit amori.
Hic Martem expectare solet: quid Gratia cessat,
quid Charites? Cur, saeve puer, non lilia nectis?
Tu lectum consterne rosis, tu serta parato
et roseis crinem nodis subnecte decenter.
Haec modo purpureum dccerpens pollice florem
cum delibat eum, suspiria ducat odore;
ast tibi blanda manus (florem) sub pectore condat;
tu, ne purpurei laedat te spina roseti,
destrictis teneras foliis constringe papillas:
sic decet in Veneris lucis gaudere puellas!
Ut tamen inlaesos Paphiae servetis amores,
vincula sic mixtis caute constringite ramis,
ne diffusa ferat per frondes lumina Titan.
His igitur lucis Paphie, dum proelia Mavors
horrida, dum populos diro terrore fatigat,
ludebat teneris Bybli permixta puellis:
nunc varios canto divom referebat amores
inque modum vocis nunc motus forte decentes
corpore laeta dabat, nunc miscens denique plantas,
nunc alterna movens suspenso pollice crura,
molliter inflexo subnitens poplite sidit;
saepe comam pulchro collectam flore ligabat,
ornans ambrosios divino pectine crines.
Dum ludos sic blanda Venus, dum gaudia miscet
et dum suspenso solatia quaerit amori,
<et> dum flet quod sera venit sibi grata voluptas,
ecce furens post bella deus, post proelia victor
victus amore venit. Cur gestas ferrea tela?
Ne metuat Cypris, comptum decet ire rosetis.
A, quotiens Paphie vultum mentita furentis
lumine converso serum incusavit amantem!
Verbera saepe dolens mentita est dulcia serto,
aut, ut forte magis succenso Marte placeret,
amovit teneris suspendens oscula labris,
nec totum effundens medio blanditur amore.
Decidit aut posita est devictis lancea palmis;