Latin
Lines 1.401-1.450
Rutilius Namatianus, Rutilius Namatianus de Reditu Suo 1.401-450
Not analysed yet
Proxima securum reserat Populonia litus,
qua naturalem ducit in arva sinum.
Non illic positas extollit in aethera moles
lumine nocturno conspicienda Pharos,
sed speculam validae rupis sortita vetustas,
qua fluctus domitos arduus urget apex,
castellum geminos hominum fundavit in usus,
praesidium terris indiciumque fretis.
Agnosci nequeunt aevi monumenta prioris:
Grandia consumpsit moenia tempus edax.
Sola manent interceptis vestigia muris,
ruderibus latis tecta sepulta iacent.
Non indignemur mortalia corpora solvi:
Cernimus exemplis oppida posse mori.
Laetior hic nostras crebrescit fama per aures:
Consilium Romam paene redire fuit.
Hic praefecturam sacrae cognoscimus urbis
delatam meritis, dulcis amice, tuis.
Optarem verum complecti carmine nomen,
sed quosdam refugit regula dura pedes:
Cognomen versu neris, carissime Rufi;
illo te dudum pagina nostra canit.
Festa dies pridemque meos dignata penates
poste coronato vota secunda colat.
Exornent virides communia gaudia rami:
Provecta est animae portio magna meae.
Sic mihi, sic potius placeat geminata potestas;
per quem malueram, rursus honore fruor.
Currere curamus velis Aquilone reverso,
cum primum roseo fulsit Eous equo.
Incipit obscuros ostendere Corsica montes
nubiferumque caput concolor umbra levat:
Sic dubitanda solet gracili vanescere cornu
defessisque oculis luna reperta latet.
Haec ponti brevitas auxit mendacia famae:
Armentale ferunt quippe natasse pecus,
tempore Cyrnaeas quo primum venit in oras
forte secuta vagum femina Corsa bovem.
Processu pelagi iam se Capraria tollit;
squalet lucifugis insula plena viris.
Ipsi se monachos Graio cognomine dicunt,
quod soli nullo vivere teste volunt.
Munera fortunae metuunt, dum damna verentur.
Quisquam sponte miser, ne miser esse queat?
Quaenam pervasi rabies tam stulta cerebri,
dum mala formides, nec bona posse pati?
Sive suas repetunt factorum ergastula poenas,
tristia seu nigro viscera felle tument.
Sic nimiae bilis morbum assignavit Homerus
Bellerophonteis sollicitudinibus;