Latin · ~7 min
Lines 1.1-1.47
Sannazaro, Lamentatio de morte Christi 1.1-47
Not analysed yet
Lamentatio de morte Christi
Si quando magnum mirati surgere Solem
Oceano, et toto flammas diffundere caelo:
Certatimque suo terras ambire meatu
Noctivagam Phoeben praecinctam cornibus aureis;
Aeternosque astrorum ignes, caelique micantes
Scintillare oculos: aliquem dare jura putastis,
Atque polo regnare, hominum rerumque Parentem,
Cui mare, cui tellus, cui pareat arduus aether,
Cuncta supercilio qui temperet: hunc simul aegri
Mortales (si vestra dolor praecordia tangit)
Adspicite immiti trajectum pectora ferro,
Pectora, foedatasque manus, perfusaque tabo
Ora, cruentatumque caput, crinesque revulsos,
Adspicite, et plenos lacrymarum fundite rivos.
Heu scelus, heu crudele nefas: jacet altus Olympi
Rector: et amisso torpent elementa magistro.
Quin etiam vacuum, adsueto sine pondere, caelum
Nutat, et ipsa suum quaerunt solia aurea Regem.
Quem diversa procul saevo cum crimine tellus
Ignotum populis caput, et miserabile corpus
Sustinet, exsanguesque sinu complectitur artus,
Et tremefacta graves testatur murmure questus.
Testatur sol ipse suum sub nube dolorem
Jam latitans, atraque notans ferrugine frontem.
Tu quoque deformesque genas, pallentiaque ora
Contegis, inferiasque tuo das, Luna, Tonanti,
Auratum flavo tondens de vertice crinem,
Et lacrymas uda fundens in nocte tepenteis.
Nec minus abruptis fama est exisse sepulcris,
Perque vias errasse novis simulacra figuris,
Excitasque umbras medias ululasse per urbes
Sub noctem, et notos questu implevisse penates.
Quid? non et pelagi rabies adtollere fluctus
Immanes visa est? monteisque evolvere aquarum,
Dejectura urbes, terrasque haustura profundo?
Cum simul et caput undisonis emersus ab antris
Caeruleus Triton rauco super aequora cornu
Constreperet, nautasque horrenda voce moneret,
Naturae cecidisse Patrem, Regemque, Deumque.
Haene manus vasti junxerunt foedera mundi?
Harum opus est, quodcumque jacet, quodcumque movetur?
Quidquid ubique parens rerum Natura gubernat,
Frugiferens tellus, foetumque animantibus aequor,
Vitalisque aer, atque ignibus aethra coruscis?
Et nunc (proh facinus, quantum potuere nocentum
Flagitia !) immissis dant pervia vulnera clavis
Liventeisque atro foedant squalore lacertos.