Latin
Book 4, lines 4.1.243-4.1.288
Sedulius, Carmen Paschale 4.1.243-288
Not analysed yet
Nec poterat quisquam fistucam vellere parvam
Ex oculo alterius, proprio qui lumine grandem
Sciret inesse trabem. profugus sic ille recessit
Impetus et clemens donat sententia culpam,
Iam non peccandi sub condicione solutam.
Nam vomitum quicumque suum canis ore relambit,
Nec veterem studet hic veniam nec habere futuram,
Huius damna tenens, huius conpendia perdens.
Inde means genitum cernit considere caecum,
Qui male praegnantis dilapsus ventre parentis
In lucem sine luce ruit. tunc sanguinis ille
Conditor humani mundique orientis origo,
Inperfecta diu proprii non passus haberi
Membra operis, natale lutum per claustra genarum
Inliniens hominem veteri de semine supplet.
Nec visum tamen ante capit, quam voce iubentis
Accepta Domini Siloam venisset ad undam
Et consanguinei tutus medicamine limi
Pura oculos fovisset aqua. mox ergo gemellas
Vultibus effulgent acies tandemque merentur
Ignotum spectare diem. Cognoscite cuncti,
Mystica quid doceant animos miracula nostros:
Caeca sumus proles miserae de fetibus Evae,
Portantes longo natas errore tenebras,
Sed dignante Deo mortalem sumere formam
Tegminis humani, facta est ex virgine nobis
Terra salutaris, quae fontibus abluta sacris
Clara renascentis reserat spiramina lucis.
Bethaniaeque solum repetens intrarat: ibique
Lazarus occidua tumulatus sorte iacebat
Iam quarto sine luce die claususque sepulchri
Marmore corruptum tabo exalabat odorem.
Flebant germanae, flebat populatio praesens,
Flebat et Omnipotens, sed corpore, non deitate,
Exanimosque artus illa pro parte dolebat,
Qua moriturus erat; lacrimis implevit amicum,
Maiestate Deum. quid credere, Martha, moraris?
Quidve, Maria, gemis? Christum dubitatis, an unum
Possit ab infernis hominem revocare cavernis,
Qui dabit innumeras post funera surgere turbas?
Ergo ubi clamantis Domini sonuit tuba dicens:
'Lazare, perge foras!' ,magno concussa pavore
Tartara dissiliunt, herebi patuere recessus,
Et tremuit letale chaos, mortisque profundae
Lex perit atque anima proprias repente medullas
Cernitur ante oculos vivens adstare cadaver.