Book 7, Chapter 25

Numquam ne querens quidem dicam :eiectum litore, egentem excepi et regni demens in parte locavi. Non est ista admonitio, convicium est ; hoc est in odium beneficia perducere, hoc est efficere, ut ingratum esse aut liceat aut iuvet. Satis abundeque est submissis et familiaribus verbis memoriam revocare :si bene quid de te merui, fuit aut tibi quicquam dulce meum. Ille in vicem dicat : "Quidni merueris ? Eiectum litore, egentem excepisti."