1.9.7 to 1.9.9

"Gavisus, sibi quod advocatum invenerat, uxori quidem gratias egit, renuntiari autem extemplo amicis, quos in consilium rogaverat, imperavit et Cinnam unum ad se accersit dimissisque omnibus e cubiculo, cum alteram Cinnae poni cathedram iussisset : "Hoc," inquit, "primum a te peto, ne me loquentem interpelles, ne medio sermone meo proclames ; dabitur tibi loquendi liberum tempus. Ego te, Cinna, cum in hostium castris invenissem, non factum tantum mihi inimicum sed natum, servavi, patrimonium tibi omne concessi. Hodie tam felix et tam dives es, ut victo victores invideant. Sacerdotium tibi petenti praeteritis compluribus, quorum parentes mecum militaverant, dedi ; cum sic de te meruerim, occidere me constituisti. "Cum ad hanc vocem exclamasset procul hanc ab se abesse dementiam : "Non praestas," inquit, "fidem, Cinna ; convenerat, ne interloquereris. Occidere, inquam, me paras "; adiecit locum, socios, diem, ordinem insidiarum, cui commissum esset ferrum.