Latin · ~7 min
Lines 1.831-1.876
Seneca the Younger, Octavia 1.831-876
Not analysed yet
mox tecta flammis concidant urbis meis,
ignes ruinae noxium populum premant
turpisque egestas, saeua cum luctu fames.
Exultat ingens saeculi nostri bonis
corrupta turba nec capit clementiam
ingrata nostram, ferre nec pacem potest,
sed inquieta rapitur hinc audacia,
hinc temeritate fertur in praeceps sua:
malis domanda est et graui semper iugo
premenda, ne quid simile temptare audeat
contraque sanctos coniugis uultus meae
attollere oculos; fracta per poenas metu
parere discet principis nutu sui.
Sed adesse cerno rara quem pietas uirum
fidesque castris nota praeposuit meis.
Praefectvs Populi furorem caede paucorum, diu
qui restiterunt temere, compressum affero.
Ne. Et hoc sat est? sic miles audisti ducem?
**848a
compescis? haec uindicta debetur mihi?
Prf. Cecidere motus impii ferro duces.
Ne. Quid illa turba, petere quae flammis meos
ausa est penates, principi legem dare,
abstrahere nostris coniugem caram toris,
uiolare quantum licuit incesta manu
et uoce dira? debita poena uacat?
Prf. Poenam dolor constituet in ciues tuos?
Ne. Constituet, aetas nulla quam famae eximat.
Prf. Tua temperet nos ira, non noster timor.
Ne. Iram expiabit prima quae meruit meam.
Prf. Quam poscat ede, nostra ne parcat manus.
Ne. Caedem sororis poscit et dirum caput.
Prf. Horrore uinctum trepidus astrinxit rigor.
Ne. Parere dubitas? Prf. Cur meam damnas fidem?
Ne. Quod parcis hosti. Prf. Femina hoc nomen capit?
Ne. Si scelera cepit. Prf. Estne qui sontem arguat?
Ne. Populi furor. Prf. Quis regere dementes ualet?
Ne. Qui concitare potuit. Prf. Haud quemquam, reor,
mulier++ Ne. Dedit natura cui pronum malo
animum, ad nocendum pectus instruxit dolis.
Prf. Sed uim negauit. Ne. Vt ne inexpugnabilis
esset, sed aegras frangeret uires timor
uel poena; quae iam sera damnatam premet
diu nocentem. tolle consilium ac preces
et imperata perage: deuectam rate
procul in remotum litus interimi iube,
tandem ut residat pectoris nostri tumor.